تقابل تندروها با حق مردم
سخن در باب تندروهایی است که نهایت تلاش خود را برای ایجاد اختلاف، تفرقه و التهاب در جامعه به کار میگیرند و با مخالفتهای پی درپی خود با عملکرد دولت، رئیسجمهور، هیات مذاکره کننده و... میخواهند جلوی حل مسائل و مشکلات کشور سنگ بیندازند. به عبارتی این جماعت زنده به آنند که آرام نگیرند و احتمالا بین آسودگی و عدم رابطه برقرار کردهاند! در قاموس آنها مفاهیمی، چون تعامل، گفتوگو، مذاکره، وحدت ملی، انسجام و وفاق تعریف نشده و صرفا در مسیر تخریب، سیاهنمایی و پاشیدن بذر یأس و ناامیدی در جامعه قدم برمیدارند. تفاوتی هم نمیکند که در کدام مقطع تاریخی دست به چنین اقداماتی زده باشند. چه دوره سازندگی و اصلاحات یا چه در دوره اعتدال و دولت مردمی یک رویه مشخص را پیش گرفتند و آن تخریب، تخطئه و هجمه به مسئولان وقت بوده است. به بیان سادهتر هر کسی که مواضعش مخالف آنها بوده به انحاء مختلف مورد تخریب قرار گرفته است. جریانی که با افکار متصلب و بسته خود در حوزههای مختلف سیاسی، سیاست خارجی، اقتصادی و فرهنگی و اجتماعی صرفا برای کشور ایجاد خسارت و هزینه کرده است. اقلیتی که با وجود سروصدای زیاد عِده و عُده کمی داشته و همیشه در حاشیه بودهاند که نمونه آخرین آن انتخابات هیأت رئیسه مجلس بود، اما همچنان بر طبل سیاهنمایی عملکردها، تفرقه و دوقطبی در جامعه میکویند و گویا صرفا در فضای تشنج و التهاب در جامعه تنفس میکنند. به نظر میرسد برای جلوگیری از ایجاد هرینههای بیشتر برای کشور و جامعه باید با افراد و جریانی که چنین افکاری دارند برخورد شود تا دیگر اسباب مزاحمت در مسیر حل مشکلات کشور نشوند.
*از بازگشایی تا تخریب!
قطعی قریب به ۳ ماهه اینترنت در کشور نارضایتی بسیاری در جامعه را به وجود آورد و توصیههای بسیاری از دلسوزان و کارشناسان بر این بود که باید این فضا که بستر کسب و کار و معیشت مردم است باز شده و در اختیار مردم قرار گیرد تا در این شرایط بحران اقتصادی جامعه بیش از پیش دچار مشکلات نشود. در همین راستا نیز دولت که پیش از این نیز وعده بازگشایی اینترنت در آیندهای نزدیک را داده بود دست به کار شد و رئیسجمهور با انتصاب محمدرضا عارف معاون اول خود به ریاست ستاد ساماندهی فضای مجازی وی را مامور بازگشایی اینترنت کرد. در همین راستا و در پی جلسات مختلف و کوششهای مستمر عارف و هاشمی وزیر ارتباطات سهشنبه گذشته اینترنت بینالملل دراختیار مردم قرار گرفت. اما با وجود خوشحالی از این موضوع شاهد بودیم برخی چهرههای تندرو که از ابتدا مخالف هرگونه بازگشایی اینترنت در کشور بودند، برای دولت شمشیر از رو بستند و از ستاد ساماندهی و رئیس آن محمدرضا عارف شکایت کردند. در این میان دیوان عدالت اداری نیز رای بر همین امر داد. این افراد معتقدند که ستاد ساماندهی فضای مجازی به کل غیرقانونی است. در حالی که طبق قانون اساسا رئیسجمهور به عنوان دومین مقام رسمی کشور و شخص نخست اجرایی کشور حق تشکیل سناد و همچنین ورود به مسائل مختلف در جهت حل و فصل مشکلات کشور را دارد. نکته مهمی که مورد پرسش است چرایی مخالفتها با بازگشایی اینترنت است. اینکه چرا باید جریانی از بازگشایی اینترنت و کسب و کار صدمه دیده مردم عصبانی باشد و مخالفت کند؟ نگاهی به رویکرد برخی رسانهها که از ابتدا هجمه و سیاهنمایی علیه دولت را به اوج رساندهاند نشان میدهد که اینها اساسا قرابتی با دولت ندارند و هرجا بتوانند در هر موضوعی دولت و دولتمردان را مورد تخریب قرار میدهند. بازگشایی اینترنت نیز از این قاعده مستثنی نیست و صداوسیما هم با آوردن کارشناسان همسو به دیدگاه تندروها اقدام مثبت و موثر دولت در بازگشایی اینترنت را مورد تخریب قرار داد. این رویکردها نشان میدهد که اساسا تندروها از هر تریبون و امکانی برای ارائه دیدگاهها و نظر خود استفاده میکنند و در این راه کوچکترین نگرانی از اختلافافکنی و دوقطبیسازی در جامعه ندارند. چه اینکه حمید رسایی نماینده تهران در ایکس نوشت: «ستاد غیرقانونی راهبری و ساماندهی فضای مجازی به ریاست آقای عارف که به دلیل تابعیت آمریکایی پسرش به صورت غیرقانونی الان معاون اول است، تصویب کرده اینترنت بینالملل که با مصوبه شعام از کودتای دیماه ۱۴۰۴ محدود شده، به وضعیت قبل از کودتا برگرداند. دبیر شورای عالی امنیت ملی که حتی درباره بستن مجلس هم مکاتبه میکند، چرا در برابر این اقدام غیرقانونی ساکت است؟ ستاد مذکور مصوبهاش را برای تاییدیه به دست رئیسجمهور داده ولی پزشکیان خودش هم میداند که هر چند رئیس شعام است ولی درباره نقض مصوبات شعام، اختیاری ندارد. این فقط یک بازی رسانهای است برای پرت کردن حواس افکار عمومی از موج گرانیهایی که محصول دولت ناتوان است». باید پرسید این دست مواضع تخریبی چه میزان با وحدت و انسجام ملی همراستا است و این جماعت چه نگاه و فهمی از انسجام ملی دارند؟
* در نهایت...
نگاه امروز تندروها ریشه در گذشته دارد و میتوان نگاه آنها را تا مجلس پنجم و ماجرای قانون مطبوعات هم دنبال کرد. عجیب اینکه این افراد در زمانه هوش مصنوعی و گسترش سریع فناوری در این حوزه، به فکر محدودیت و مسدودیت افتادهاند. در عین حال اینها با هر چه که در آن موفقیتی از عملکرد دولت پزشکیان باشد مشکل دارند و نهایت تلاش خود را برای جلوگیری از آن میکنند؛ لذا اگر دولت پزشکیان بتواند در سیاست خارجی تنشها را کاهش دهد و از برخی محدودیتهای اینترنت جلوگیری کند، با توجه به موضع دولت درباره قانون حجاب میتوان گفت دولت به سه وعده اصلی خود، اگر نه کامل، اما تا جایی که در توانش بوده عمل کرده است و دقیقا تندروها از همین زاویه است که نمیخواهند این اتفاقات رخ داده و جامعه با دولت همراه شود. از سوی دیگر برخی رفتارها این شائبه را ایجاد کرده است که بخشهایی از تندروها با شادی در جامعه مساله دارند و به همین خاطر در مقابل برگزاری کنسرت میایستند، در مقابل حضور زنان در ورزشگاه ایستادگی میکنند و با آزادی اینترنت هم مخالفت میکنند که تمام اینها موجبات شادی جامعه را فراهم میکند. بیانیه تحلیلی شورای اطلاع رسانی دولت نیز موید همین امر است. جایی که در بخشی از آن آمده است: «مخالفت با مطالبات عمومی مردم و ایستادن در برابر خواستی که در نظرسنجیهای معتبر صورت گرفته توسط نهادهای حاکمیتی از جمله خود صداوسیما به روشنی قابل مشاهده است، اقدامی نگرانکننده و در عمل بازی در زمین علاقهمندان به تفرقه و اختلاف محسوب میشود».
