تنگه هرمز و آتشبس لبنان
علیاصغر زرگر، تحلیلگر مسائل بینالملل نوشت:تنگه هرمز آبراهی استراتژیک است که همواره شاهد عبور و مرور کشتیهای مختلف از اینکه تنگه بودهایم. خلیج فارس منابع انرژی حدودا بین ۳۰ تا ۳۲ درصد دنیا چه گاز و چه نفت را دربر دارد که بخش مهمی از آن توسط کشتیها حمل و نقل میشود. علاوه بر آن یک آبراه تجاری مهم هم هست.
یعنی کشورهایی که علاوه بر ایران، بحرین، کویت، امارات متحده عربی، عربستان و قطر در خلیج فارس حضور دارند تجارت عمدهای با خارج از این آبراه دارند. درست است که گفته میشود ۴۳ کیلومتر عرض این آبراه است ولی جاهایی کشتیها میتوانند عبور و مرور کنند معمولا محدودیت خاصی دارد و بخش مهم آن خصوصا وقتی که کشتیها میخواهند از تنگه عبور کنند باید از آبهای ساحلی ایران عبور کنند.
آبهای ساحلی هم بعضیها میگویند ۱۲ مایل دریایی که ایران آن را تا ۲۲ مایل دریایی میداند. در جنگ فعلی مشخص شد ایران که در سرتاسر حوزه شمالی دریای خلیج فارس و دریای عمان حضور دارد به راحتی میتواند بر آمد و رفت این تنگه مدیریت کند. یعنی اگر بخواهد ببند هم نیازی نیست که چند کشتی را غرق کند بلکه همین قدر که به کشتیها اخطار دهد که باید این خطر را نپذیرند که عبور و مرور کنند، نوعی بستن تنگه یا مدیریت بر آمد و رفت در این آبراه استراتژیک است، اما در مورد اینکه ایران الان اعلام کرده بعد از مدتی که تنگه را به قول آمریکاییها و غربیها بسته بود و از عبور و مرور آزاد کشتیها جلوگیری میکرد به نظر میرسد که این باز کردن تنگه هرمز به آتشبس لبنان و اسرائیل مربوط میشود.
درست است که لبنانیها و آمریکاییها از ایران در رابطه با آتشبس با حزبا... و لبنان نامی نبردند ولی در عین حال فشار ایران موجب شد که به این آتشبس تن بدهند. الان هم که ایران اعلام کرده تا پایان آتشبس کشتیهای تجاری میتوانند با مدیریت ایران و از خطوطی که مشخص میکند عبور کنند. این موضوع نشانگر این است که ایران نقش مهمی در آتشبس لبنان و خصوصاً در رابطه با حزبا... دارد.
از طرفی گفته شده که باز ماندن تنگه هرمز تا پایان دوره آتشبس خواهد بود که اگر این آتشبس نقض شود ایران به راحتی میتواند دوباره تاثیرگذار باشد و مجدداً مدیریت تنگه هرمز را با بستن آن یا اخطار به کشتیهای تجاری در دست بگیرد؛ بنابراین نیازی نیست که آمریکاییها و لبنانیها در رابطه با نقش ایران در آتشبس اسمی ببرند ولی همین اندازه که ایران اثبات کرده که آزادسازی گذر از آبراه تنگه هرمز یا اینکه بستن مجدد آن در دست ایران است، کافی است که نقش ایران را به اثبات برساند.
