فرصت‌ها را نباید از دست داد

دولت امروز از ضعف اقتصادی رنج می‌برد و فاصله بین دولت و مردم برحسب ظواهر محقق موجود رو به فزونی است. در این مقطع ، دورنما و چشم اندازی از گشایش‌های خارجی، اقتصادی با غایت به تشدید تحریم‌ها توسط آمریکا و اروپا، وجود ندارد. مجدد یادآوری می‌کنم هنر مدیران دولت در عصر ثبات تاریخ، پل زدن بین ملل و استفادۀ کافی و وافی و به موقع از میوه‌های مفید و پرثمر تعاملات سازندۀ بین‌المللی است. همچنین با کمال تأسف دولت را آن توان و قوه نیست که بدون مشارکت مردم و بهره‌گیری از تمام امکانات و استعدادها، در یک بستر وفاق و اشتراک، موفق به کاری چشمگیر یا حداقل نجات کشور از تورم لجام گسیخته زیانبار برای ایران و ایرانی و خود دولت، از ناهماهنگی باشد. آیا ممکن است دیگر فرصت‌سوزی خسران‌آور صورت نپذیرد و از تغییر بنیادی در اندیشه‌ها و بینش‌های مسئولان و مردمان در خصوص مسایل اصلی جامعه همچون سبک زندگی و مسائل اقتصادی و تعامل با دنیا و مشارکت مؤثر ملت و دولت با همدیگر رخ نماید؟ در تاریخ ایران، خیلی از غیرممکن‌ها به عرصۀ امکان و تحقق درآمده‌اند. در عمر ملت‌ها، نظام‌ها و گروه‌های اجتماعی یا سیاسی و حتی افراد بشر، گاه فرصت‌هایی پیش می‌آید که برای آنها امکان بازنگری به گذشته‌ها و تجدیدنظر در رفتارها و سلوک و بینش‌های خودشان پیدا می‌شود. اگر این فرصت‌ها مغتنم شمرده نشود و فرصت به تهدید مبدل شود و قدمی در راه تغییر، بهبود و اصلاح در رفتارها برداشته نشود و یا برعکس، در چنین فرصت‌هایی، بر ادامۀ روندهای گذشته اصرار شود، آن فرصت‌ها از دست می‌روند و دیگر تجدید فرصت یا مصونیت از شرایط و پیامدهای طبیعی رفتارهای گذشته، در اختیار افراد بشر و حاکمان جوامع بشری نخواهد بود، شرایطی که ممکن است بسی سخت‌تر باشد. وقتی مهلت‌ها گذشت و از فرصت‌ها به‌موقع استفاده نشد، دیگر امکان بهبود و اصلاح نیز از دست می‌رود، در حالی که هر نظامی با هر ماهیت و مکتب راهنمایی که داشته باشد از اصلاح و بهبود و ترقی و تعالی مستمر خود بی نیاز نیست. این فرصت و امکانات و لحظه‌های تاریخی اجتناب ناپذیر، برای برخی گاه نامطلوب و تلخ می‌نمایند. ممکن است آنها درگیر در مسایلی باشند که در پندار ایشان با اهمیت‌تر شناخته شده و لذا اعتنا و توجهی شایسته و هوشیارانه نسبت به فرصت‌ها ننمایند، ولی همیشه پس از گذشتن فرصت‌هاست که مدعیان قدرت و دست اندرکاران، کم توجه، درمی‌یابند که عواقب پیش آمده، بسی تلخ‌تر و نامطلوب‌تر است و آنگاه است که متوجه می‌شوند که صلاح و نفع درازمدت ایشان در بهره‌گیری از آن فرصت‌ها بوده است.