سرمایه‌گذاران روی تئاتر ریسک نمی‌کنند

یک کارگردان تئاتر گفت: چون کسی‌که سرمایه می‌گذارد خواهان بازگشت آن است به همین دلیل سرمایه‌گذاران روی تئاتر ریسک نمی‌کنند. مجید جعفری در پاسخ به اینکه چرا خیلی سال است در سینما و تلویزیون نبوده است، بیان داشت: حرفه اصلی‌ام تئاتر بوده است. تا ۸ سال پیش کار می‌کردم و آخرین آن «زکریای رازی» بود که در تالار وحدت اجرا شد. اتفاقا کار خیلی خوبی هم شد و بعد از آن هم تلاش کردم که چند کاری که در دست اجرا داشتم را روی صحنه ببرم می‌خواستم پیش تولید آنها را بروم و طراحی‌هایش را انجام داده بودم اما شرایط به‌گونه‌ای شد که نمی‌شد کار کرد. وی در گفت‌وگو با «ایرنا» افزود: برخلاف آنچه باید در تئاتر رخ دهد دائما باید به فکر اقتصاد آن بود. وقتی برای کاری که با فکر و اندیشه سروکار دارد باید در بادی امر مدام به فکر این باشید که چگونه می‌توان به بازگشت سرمایه رسید، چگونه می‌توان کار کرد؟ وی ادامه داد: قبلا سرمایه‌ام تماما عشق بود؛ عشق به هنر، زیبایی، محتوای عالی و این که تو نوعی نگاه داشتی که می‌خواستی با دیگران تقسیمش کنی. امروز همه اینها را داری و پخته هم شده‌ای و می‌دانی چه می‌خواهی و باید چه بگویی و چگونه بگویی اما باید فکر کنی که آیا کار به لحاظ مادی شدنی است یا خیر؟ این بازیگر تصریح کرد: چون کسی‌که سرمایه می‌گذارد خواهان این است که این سرمایه‌اش بازگردد؛ به همین دلیل ریسک این را نمی‌کنند که روی تئاتر سرمایه‌گذاری کنند. دولت هم گرفتاری‌های دیگری دارد و به فکر چیزهای دیگری است؛ چیزهایی که لزوما با فرهنگ و هنر سروکار ندارد. جعفری خاطرنشان کرد: این در حالی است که دولت هرکاری که بخواهد انجام دهد باید فرهنگسازی کند؛ اگر بخواهیم درباره هستی و دنیا و گذشته‌ها، بزرگی خدا، بزرگی انسان حرف بزنیم باید مقدمه چینی بسیاری داشته باشیم. در نهایت همه چیز به این سمت می‌رود که برای اجرای یک نمایش باید اول حساب و کتاب سرمایه را داشته باشم و بعد فکر کنم که چه می‌خواهم بگویم و در این روند افسرده می‌شوم.
به فقر عادت کرده‌ایم
بازیگر نمایش مکبث (حسین فرخی ۱۳۸۱) ادامه داد: ما به فقر عادت کرده‌ایم چرا که همواره نوعی قناعت در زندگی ما هنرمندان وجود داشته است. کسی‌که با قناعت زندگی کند و روحیه قانعی داشته باشد سلطان و پادشاه است و هرگز برای امورات زندگی نیازمند نمی‌شود. برای گذران زندگی خیلی کارها می‌شود کرد مثلا تدریس کردن چنانچه در دانشگاه درس هم می‌دادم و البته آموزشگاهی را درست کرده بودم که تعطیل شد. این هنرمند ادامه داد: کار ما عمل است. آفرینش هنری خودش خود را تعریف می‌کند و عملی است که باید اتفاق بیفتد. زیبایی را باید دید و شما هر مفهوم مجردی را باید به وضعیت عینی بدل کنید و خروجی آن باید مشاهده و لمس و شنیده و دیده شود. وقتی این اتفاق نیفتد چکاری می‌شود کرد؟ بازیگر سریال تلویزیونی شمارش معکوس (محرم زینال زاده ۱۳۷۴) در پاسخ به این پرسش که طی چند سال گذشته آیا کاری کرده است، گفت: بله شده است و یکی را انجام دادم. نقشی در شبکه مخفی زنان (افشین هاشمی ۱۴۰۱) داشتم که نقش پررنگی نبود اما خوب بود؛ در واقع حضورم در این سریال هم به این دلیل بود که دوستانم آنجا بودند و وقتی از من خواستند حضور یابم نتوانستم نه بگویم. وی افزود: به لحاظ فیزیکی می‌توانم کار کنم اما به لحاظ روحی دوست ندارم بازی کنم، غصه می‌خورم، چرا که فکر می‌کنم روش ما در جایی غلط است و نوع برخورد ما با مقولات فرهنگی و هنری ایرادی دارد که دیگران از ما جلو می‌زنند. سینماهای ما یکی‌یکی تعطیل می‌شوند برای این که به آن رسیدگی نشده است. یادم هست زمانی فیلم به امارات می‌دادیم که در کپر با دوربین‌های پیش پا افتاده نمایش می‌دادند دستگاه‌های امروز ما همان است که آن زمان داشتیم اما در امارات هر ۶ ماه یکبار تمام سیستم فیلم عوض می‌شود، آنها پیشرفت کردند و ما متوقف شدیم. بازیگر فیلم سینمایی بی‌خداحافظی (احمد امینی ۱۳۹۰) اظهار داشت: ترکیه سریال‌های ما را نشان می‌داد و امروز سریال‌هایش را در جهان نمایش می‌دهد.جعفری یادآور شد: کارها، نقش و پولش خوب است اما سناریو ندارد. من اگر بخواهم بازی کنم باید بدانم که چه کنم. شخصیت راه و روش دارد و خلق کردن و به نمایش گذاشتن این شخصیت راه دارد. چرا اجازه داده می‌شود کسی فیلم بسازد آن هم در حالی که سناریواش آماده نیست اما به دیگرانی که سناریوشان آماده است اجازه نمی دهند فیلم بسازند؟بازیگر فیلم تلویزیونی کیمیا (احسان صادقی ۱۳۹۲) در پاسخ به این پرسش که از میان کارهایش کدام را بیشتر دوست دارد بیان کرد: کارهایی که در تئاتر کارگردانی کرده ام حتی یک دانه نیست که دوستش نداشته باشم چون همه را با عشق انتخاب کرده ام و از سوفکل، آشیل، شکسپیر، آرتور میلر و یوجین اونیل تا نمایش نامه های ایرانی و یا چیزی که خودم می نوشتم و کار می کردم را با عشق انتخاب و کار می کردم و باور و فکر برایشان داشتم.وی افزود: حرفه من بازیگری در سینما و بازی و کارگردانی تئاتر است و به همین دلایل کمتر سراغ تلویزیون
می روم.