مشکلات اقتصادی کشور ما دو نوع است. یک قسمت آن ساختاری و ریشهای است و یک قسمت آن در اثر تصمیمات هیجانی است که گرفته میشود و بعضا حرکتهای سیاسیاي که اتفاق میافتد و به تورم و مشكلات اقتصادی دامن میزند. اینکه با عربستان ارتباط برقرار ميکنیم خوب است و هیچکس شک ندارد و بر این عقیده هستیم که ارتباط با عربستان و اگر بشود بعدا با مصر یعنی مثلث تهران، ریاض، قاهره بوجود بیاید، حتما جهان اسلام به یک سربلندی و عظمت جدیدی خواهد رسید. هفت سال خسارت حركت تندروهايي كه از دیوار سفارت عربستان بالا رفتند و حتی صورتهای خود را نپوشانده بودند چون میدانستند با این کار موقعیت و پست به دست میآورند، طول كشيد. موضوع دوم، در رابطه با احیای برجام است که حتما در کاهش مشكلات اقتصادي مردم بسیار موثرخواهد بود ولی اینکه دل ببندیم که با همین دو، سه حرکت وضعیت اقتصادی ما خوب خواهد شد و از پایین جدول رشد اقتصادی به رتبههای بالاتر میرسیم، به نظر میرسد که خوشبینانه است. اولین قدم شفافسازی است و تا برداشته نشود مشکلات اقتصادی کشور ما که ساختاری است، همچنان پابرجاست. عدهای هم که چون دنبال سود و منافع شخصی، حزبی و گروهی هستند، نمیگذارند اقتصادمان شفاف شود. اگر اقتصادمان شفاف شود دیگر نمیتوانند وامهای چندصد میلیاردی بانکها را بدون سر و صدا بگیرند و پرداخت نکنند. دیگر نمیتوانند خودروها را در گمرک دپو کنند و بعد از اینکه شرایط فراهم شد، یکباره وارد بازار کنند و دیگر نمیتوانند در مناقصهها و مزایدههای کشور جیبهای خود را از پول پر کنند. بنابراین تا شفافسازی رخ ندهد، بانک مرکزی همچنان پول پرقدرت چاپ میکند. تا شفافسازی در کشور اتفاق نیفتد، معلوم نیست دلارهای ارزی به چه کسانی داده میشود و تا شفافسازی در کشور اتفاق نیفتد، معلوم نیست که تسهیلات بانکی بجاي توليد سر از کجا درمیآورد و کسی پاسخگو نبود که 58هزار خودروی لوکس قاچاق را چه کسی وارد کرد و به چه کسانی دادند یا مثلا 400 پورشه به صورت غیرقانونی و قاچاق بهنام پیرزنی روستایی وارد شد! و در نهایت امکانات کشور در لابهلای زد و بندهای مناقصهها هدر میرود. عدهای تعمدا به دنبال این هستند که شفافسازی در کشور اتفاق نیفتد. به عنوان کسی که از قبل از انقلاب فعال بودم از عملکرد کسانی که در راس مديريت هستند و میتوانند جلوی اینها را بگیرند، سردر نمیآورم. اگر نگوییم برخی در این رانتها شریکند حداقل باید بگوییم خبر دارند و سکوت میکنند. اگر بگوییم خبر ندارند که زهی تاسف! این چه جور مسئولی است که خبر ندارد این همه رانت در توزیع دلارها، در اعطای تسهیلات، در ورود و خروج اموال از گمرک و در نهایت مناقصهها صورت گرفته است؟ اگر خبر دارند و سکوت میکنند که حتما در این گناه شریکند. ضمن اینکه اگر خبر نداشته باشند هم در گناه شریکند چون مسئولی که از این همه مسائل بیخبر باشد، اصلا نباید مسئول میشد. اما در مورد تورم در سال آينده واقعیت این است که با دو نظر روبه رو هستیم. نخست نظری که آقای رئیسی دادند و به مردم گفتند مقداری از گرانیها را امسال و مقداری هم برای سال آینده گذاشتیم بنابراین به نظر میرسد حتما سال آینده تورم بیشتر خواهد بود و مهمتر اینکه دکتر حسینی که اظهارنظر کردهاند یک متخصص است و ایشان وزیر اقتصاد دولت احمدینژاد بودند و مطلع هستند. آقای دکتر حسینی اعلام نظر کردند که تورم سال آینده از امسال بیشتر است. امروز هم که بازار آمار و ارقام داغ است. چنانچه سال آینده به برجام برگردیم، میتوانیم نفتمان را صادر کنیم که خیلی خوب است ولی مشکلات اقتصادی ما ساختاری است. اگر مردم آمارها را به طور دقيق بدانند ممکن است با نظرات و پیشنهادهایشان دولت را یاری دهند. بنابراین سال آینده را هم به دلایلی که آورده شد، به گفته آقای رئیس جمهور و رئیس کمیسیون تلفیق که بودجه سال آینده را تنظیم کرده سال آینده وضع تورم از امسال بهتر نخواهد بود. البته پیوستن به برجام و ارتباط با کشورهای همسایه از رشد سرسامآور تورم جلوگیری میکند. یعنی اگر ما به برجام بپیوندیم رشدی که امسال در تورم داشتیم یا در کاهش سرمایه گذاریها تجربه کردیم، بهتر خواهد شد واقعیتها، اخبار، اطلاعات و آمار درست را با شفافیت در اختیار رسانهها و مراكز علمي و تخصصي و مردم قرار دهیم تا تحلیلگران اقتصادی ما بتوانند كارشناسي شده تر دولت را یار كنند.