تنها به منافع ملی بنگریم

برخی تحلیلگران معتقدند که چین در نظم جدید جهانی حتی از تحرکات نظامی هم هراسی ندارد. حال اینکه مشاهده کردیم در سفر خانم نانسی پلوسی به تایوان هیچ واکنشی از سوی چین به این سفر صورت نگرفت. علت نیز کاملا مشخص است، چین منافع خود را دنبال می‌کند. البته چین از مشغول شدن روسیه در اوکراین راضی به نظر می‌رسد. چرا که چین اینگونه می‌نگرد که آمریکا توان خود را بر روی مساله کنترل روسیه قرار داده است و اگر ماجرای اوکراین به صلح منتهی شود، آمریکا سناریویی را همانند اوکراین برای روسیه با تایوان برای چین مد نظر دارد تا بتواند از این طریق بر حلقه محاصره چین از طریق تایوان بیفزاید. از این جهت چین از استخوان لای زخم مانده اوکراین برای آمریکا و روسیه حمایت می‌کند. چین در نظر دارد از طریق سواحل جنوب ایران به عراق و لبنان و مدیترانه در قالب طرح یک جاده یک کمربند حرکت کند تا به آفریقا دست یابد. البته به علت تحریم‌های گسترده آمریکا چین تا حدودی مسیرهای دیگری را در نظر دارد و بن سلمان توانست با نزدیکی به چین در این مورد سود ببرد. البته تهران تلاش کرده سهمی برای خود در رابطه با چین به دست آورد. ایران در ارتباط با چین روابط استراتژیک می‌خواهد اما هیچگاه چین چنین روابطی را با ایران تعریف نکرده اما خواستار روابط اقتصادی در سطحی مطلوب با ایران است. آنها البته روابط بلند مدت با ایران را می‌خواهند. چینی‌ها اینگونه تحلیل می‌کنند که ایران تمایل به سرمایه‌گذاری اروپایی‌ها در ایران دارد و اگر روابط ایران با غرب بهبود یابد ، چین فراموش خواهد شد. ایران البته باید بتواند جایگاه هر کشوری را در مناسبات مختلف خود با کشورهای گوناگون تعریف کند و برنامه خود را در ارتباط با کشورهای مختلف تنظیم کند تا تعادل و توازنی با همه کشورهای جهان داشته باشد تا بتوان بهترین‌ها را از بهترین کشورها دریافت کند. ایران نباید کالای با تکنولوژی اروپایی را از چین تحویل بگیرد. در این بخش ایران باید با اروپا کار کند اما در سایر سطوح که چین حرف اول را در تکنولوژی در آن می‌زند باید با چین کار کرد. در اینجاست که منافع ملی تامین می‌شود. ایران در تابعیت منافع ملی خود روابط خود را با سایر کشورها تامین کند. چین در هر قضیه‌ای به دنبال منافع ملی خود است و تهران هم باید در اندیشه آن باشد که در ارتباط با تمامی کشورها تنها به دنبال منافع ملی خود باشد. در این صورت شاهد یک سیاست خارجه مبتنی بر منافع ملی در کشور خواهیم بود و کس دیگری را به نزدیکی به شرق و یا غرب محکوم نخواهد کرد. یگانه مسیر توسعه در کشور نگاه به منافع ملی در عرصه سیاست خارجی است .