اتفاقاتي که طي ماههاي گذشته در خصوص بحث مسموميت دانشآموزان مدارس در شهرهاي مختلف رخ داده است باعث شده تا نوعي نگراني در ميان مردم و کليت جامعه در خصوص اين مساله و چرايي و چگونگي بهوجود آمدن آن پديد آيد. اينکه چطور اين مساله پس از چند ماه هنوز پيگيري و حل و فصل نشده و دستگاههاي مسئول نسبت به آن تصميمگيري و اقدامات لازم را انجام ندادهاند. اين در حالي است که يکي از وظايف محوري و اساسي حاکميت حفظ امنيت فردي و اجتماعي است. متأسفانه ما در اين زمينه از جهات مختلفي در طي سالهاي گذشته با نوعي کاستي مواجه بوديم. به عبارت روشنتر مردم از مسئولان کشور انتظار داشته و دارند که آزاديها و حقوق مقرر در قانون اساسي که ميثاق بين حاکميت و دولت است را تامين کنند. اما نه تنها در مسائل فرهنگي، آموزشي، اقتصادي و بحثهاي مربوط به اشتغال و تورم اين اهداف تحصيل نشده است؛ بلکه در ميان اوج چالشهاي مربوط به تورم ،تامين امنيت فرزندان آنها نيز به چالش کشيده ميشود. حوادث اخير در شهرهاي قم، بروجرد و اخيرا تهران نشان ميدهد که متوليان امر در اين مقوله نتوانستهاند با پيشگيريهاي لازم به گونهاي عمل کنند که سلامت و امنيت جسماني فرزندان آنها توسط اولياي مدارس تامين گردد. جامعه در اين خصوص بهشدت با کمبود اطلاعات مواجه است و مردم از خود ميپرسند که چرا و چگونه در چارچوب مراکز آموزشي آن هم براي اطفال و نوجوانان چنين اتفاقاتي بيفتد. کسي قصد آسيب شناسي را ندارد. آنچه مسلم است اين صدمات و آسيبها در پيوند با اتفاقاتي است که در مدارس براي دانشآموزان رخ ميدهد. مثل استنشاق برخي گازها يا مواد شيميايي که موجبات مسموميت را فراهم ميکند. پرسش اينجاست که اين آلودگيها و اتفاقات از کجا تامين و رخ ميدهد؟ قطعا اگر خانوادهها چنين تدارکي را داشته باشند بر فرض موجب آلودگي و مسموميت يک يا دو دانشآموز ميشود. اما مسموميت اين تعداد از دانشآموزان نشانه وسعت اقدامات سازمان يافتهاي است که بايد توسط عواملي صورت پذيرفته باشد. اين مساله يا منشأ داخلي دارد و يا آنچه تحت اوامر و هدايت نهادها يا دولتهاي خارجي هستند. در اين خصوص دولت مکلف است بررسيهاي لازم را به عمل آورد. با اين حجم از نيروهاي امنيتي و انتظامي و نظامي چگونه نميتوان منشأ اين اقدامات مخرب را شناسايي کرد؟ سلامت فرزندان کشور در خطر است. فرزنداني که خانوادههاي آنها با سفرههاي هر روز کوچکتر از روز گذشته ناگهان سلامتي خود را نيز در خطر ميبينند. در قوانين عادي پيگيري و واکنش نسبت به اين نوع اقدامات پيشبيني شده است. براي جلوگيري از ورود صدمات بيشتر ميتوان با نوعي اقدامات پيشگيرانه و آموزش لازم به مديران مدارس و حتي گماردن نيروهاي متخصص نسبت به تکرار اين حوادث جلوگيري بهعمل آورد. مديران و اولياي مدارس اگر به وظايف خود درست عمل کنند قطعا ميتوانند از بروز اينگونه مسائل جلوگيري بهعمل آورند. فرزنداني که با خون دل در شرايط اقتصادي نامطلوب و با سختي توسط والدين تربيت شده و به اميد آموزش و پرورش به مراکز آموزشي سپرده ميشوند در معرض شديد خطرها يعني خطر جاني قرار دارند.