ليلي عاج گفت: فيلمسازي که مدام نگران قضاوت ديگران است، ديگر از فرآيند فيلمسازي لذت نميبرد. مهم اين است که بتوانيم از فرآيند فيلمسازي لذت ببريم نه اينکه مدام نگران قضاوتهاي بيروني باشيم. معتقدم که با ايمان راسخ بايد يک فيلم را بسازيم تا از فرآيند آن بتوانيم لذت ببريم. کارگردان فيلم سينمايي «سرهنگ ثريا» از فيلمسازان فيلماولي حاضر در جشنواره چهلويکم فيلم فجر درباره تفاوت تجربه کارگرداني فيلمهاي کوتاه نسبت به سينماي بلند گفت: واقعيت اين است که اين موضوع بستگي به سوژه دارد. مساله اصلي اين است که آيا بر اساس زمانبندي مدنظر مساله و سوژه بهدرستي انتخاب شده است يا خير. اين جمله تکراري را خيلي شنيدهايم که برخي ميگويند فلان سوژه پتانسيل لازم براي ساخت فيلم بلند را نداشته و در روايت کش آمده است و يا برعکس. وي ادامه داد: درباره طولانيبودن و يا کوتاهبودن روايت، معمولا نقدهايي را درباره برخي آثار ميشنويم و به همين دليل است که معتقدم اين موضوع بسيار به انتخاب سوژهاي که ميخواهيم آن را روايت کنيم بستگي دارد. اگر متناسب با سوژه بتوانيم زمان مناسبي را براي روايت انتخاب کنيم ديگر دچار دشواري در روايت، چه در قالب کوتاه و چه در قالب بلند نخواهيم بود. عاج افزود: همواره زمانيکه درباره فيلمهاي خيلي کوتاه و يا همين آثار 100ثانيهاي صحبت ميشود، براي من مانند مواجهه با داستانهاي سهکلمهاي است. آدم از داستانهاي چند کلمهاي انتظار مشخصي دارد و نميتوان گفت روايت بلند سختتر است و يا روايت کوتاه. بستگي به مضمون انتخابي دارد و اگر براي يک مضمون مشخص کارگرداني به درستي قالب فيلم 100ثانيهاي را براي روايت انتخاب کرده باشد، قطعا کار سادهاي در پيش دارد اما اگر مضموني که متناسب با اين قالب نيست را انتخاب کرده باشد، قطعا کارش سخت ميشود. اين کارگردان در ادامه درباره علاقه خود به ساخت فيلم کوتاه 100ثانيهاي بيان کرد: تاکنون به اين موضوع فکر نکردهام. جشنواره فيلم 100 سالهاست که برگزار ميشود و خاطرم هست زمانيکه در انجمن سينماي جوانان حضور داشتم هم اين جشنواره برگزار ميشد. اين جشنواره سيزده ساله حالا عمري سپري کرده است و هيجان ساخت فيلمهاي 100ثانيهاي همچنان وجود دارد اما هنوز ايدهاي به ذهنم نرسيده است. فکر ميکنم همه چيز در يک لحظه درخشان اتفاق ميافتد. لحظهاي که ناگهان ابتدا، ميانه و پايان يک داستان را پيدا ميکنيد. وي افزود: من سابقه نمايشنامهنويسي دارم اما زماني که برخي دوستان مشترک به من پيشنهاد ميدادند که براي ما يک فيلمنامه کوتاه بنويس، ميگفتم حتما بايد ايده درخشاني به ذهنم برسد. از طرفي اگر ايده تأثيرگذاري براي ساخت يک فيلم کوتاه به ذهنم برسد، قطعا خودم آن را خواهم ساخت چرا که يافتن همين ايده بسيار مهم است. در روزگاري که در سينماي جوان مشغول بودم هم همواره اين ايدهها بودند که مرا جذب ميکردند.