عليرضا جاويدنيا، گوينده پيشکسوت راديو و تلويزيون با اشاره به در نظرگرفتن توانمنديهاي مجريان و گويندگان بيان کرد که بايد براساس اهداف برنامه اين گويندگان را انتخاب کرد. عليرضا جاويدنيا، هنرمند راديو درباره مستندهاي راديويي و اينکه چطور ميتوان اين آثار را ارتقا داد به مهر بيان کرد: در مرحله اول بايد ديد مخاطب چقدر به آن مستند ايمان دارد، بايد درک کرد که چقدر مسير زنده و رئال است. وي گفت: يک تهيهکننده قصد تهيه يک مستند از زندگي من را داشت که پس از انجام کار تهيه فيلم، کلام و تصوير و.. کل مستند يکساعت شد. بايد هدفها را مشخص کرد و بعد ديد زندگي 50 ساله من نوعي را چطور ميتوان در يکساعت جمع کرد. جاويدنيا با تاکيد روي پژوهش در مستندها تصريح کرد: مستند راديويي با هر موضوعي که باشد بايد پشت آن پژوهش باشد، مثلا زمانيکه يک مستند تاريخي ساخته ميشود، بايد مستندساز بداند که تاريخساز است و اثر او در ميان مردم ماندگار خواهد شد. اين گوينده برنامههاي طنز درباره انتخاب مجري و گوينده در برنامهها نيز بيان د اشت: هدف برنامه است که مثلا زمانيکه برنامهاي تهيه ميشود بايد با توجه به محتوا و مضمون آن گوينده و مجري را انتخاب کرد، ممکن است آن گوينده (که خيلي هم حرفهاي است) قابليت و آن ويژگيهايي که اجراي آن برنامه ميطلبد را نداشته باشد. وي به تاثير صدا هم اشاره کرد و افزود: اگر قرار باشد مستندي را بشنويم، بايد جنس صدا مناسب آن کار باشد. جنس صداي هر کسي مناسب هر برنامه با هر محتوا و مضموني نيست. مستند قرار است با مخاطب ارتباط برقرار کند. همانند يک گوينده يا مجري که بايد با شنونده و بيننده ارتباط بگيرد، مثلا بهروز رضوي قطعات ادبي اجرا ميکند و خيلي هم شنونده دارد، اما من نميتوانم متون ادبي را بخوانم ممکن است تمام سعي و تلاشم را بکنم و کارم را درست انجام بدهم. شايد هم در مقطعي کارايي داشته باشد، اما درنهايت سودي ندارد. جاويدنيا در پايان درباره ورود جوانترها به عرصه گويندگي تصريح کرد: مهمترين نکته يا پيشنهادم براي جوانان اين است که خودشان باشند، صداسازي نکنند. صداي خوب و معلومات داشتن، خيلي خوب است که براي آن هم ميتوانند کتاب بخوانند هم از استادان اين حوزه راهنمايي بگيرند و کسب دانش کنند. اختتاميه دومين جشنواره ملي مستند راديويي پژواک با هدف شناسايي و معرفي استعدادهاي حوزه مستند، 18 ارديبهشت 1402 در سالن همايشهاي بينالمللي صداوسيما برگزار ميشود.