«صرع» علل و درمان
«صرع» يکي از علل تشنج است. اما تا اسم «صرع» به ميان ميآيد همه فکر مي کنند که «فردي ناگهان کنترلش را از دست ميدهد، روي زمين ميافتد و دستوپايش را به اينسو و آنسو پرتاب ميکند». به اعتقاد برخي از متخصصان مغزواعصاب، صرع بيماري نيست، بلکه نشانهاي از يک بيماري است که به ما ميگويد بخشي از مغز، کارش را بهدرستي انجام نميدهد.
وقتي مغز کارش را درست انجام ميدهد، يکرشته از امواج الکتريکي مانند جريان الکتريسيته در مسير اعصاب مغزي به جريان درميآيد. زمانيکه در مسير اين امواج، جرقهاي نابهجا بهوجود بيايد فرد دچار تشنج ميشود. هر تشنجي لزوما به معناي صرع نيست و ممکن است بهدلايلي مثل تب، افت قندخون، کمبود اکسيژن و ... نيز رخ دهد.
اگرچه وراثت در بروز صرع بيتأثير نيست، اما عوامل ديگري نيز در بروز آن مؤثرند. ضربههايي که در دوران بارداري به جنين وارد ميشود و... ميتوانند منجر به بروز صرع در بدو تولد شوند. تصادف، ضربههاي مغزي و برخي از عفونتها شايعترين علتهاي ابتلا به اين بيماري هستند.
خوشبختانه اين بيماري يکي از قابلکنترلترين بيماريهاست که داروهاي بسياري براي کنترل و درمانش معرفي شده است. پس از درمان دارويي، معمولا در 70 درصد موارد حملات صرع بهطور کامل کنترل ميشوند، در 10 درصد موارد شدت و تناوب حملات کاهش مييابد و تنها در 20 درصد موارد حملهها کنترل نميشوند. مهمترين نکته در درمان دارويي صرع، طولانيبودن دوره درمان است. انتخاب دارو و برنامه دارويي کاملا به شرايط بيمار و نظر پزشک بستگي دارد.
