سرطانهاي پروستات، مثانه، کليه و...، به ترتيب؛ شايعترين سرطانهاي دستگاه مجاري ادراري هستند. از لحاظ خطر و کُشندهتربودن اين نوع سرطانها دستگاه مجاري ادراري، بايد گفت که سرطان مثانه در مقايسه با پروستات، خطرناکتر است. سرطان مثانه بسيار خطرناکتر از سرطان پروستات بوده و عوارض بيشتري به همراه دارد. يکي از دلايل بسيار شايع، مصرف مواددخاني و تماس با مواد شيميايي است. از همينرو، افرادي که در کارخانههاي تايرسازي و رنگسازي کار ميکنند، بيشتر مستعد ابتلاء به سرطان مثانه هستند. البته بعيد نيست که آلودگيهاي محيطي که به نوعي با حيات انسان سر و کار دارند، در بروز سرطان مثانه هم اثرگذار باشند. نقش عوامل محيطي در بروز سرطان پروستات بارز نيست و موضوع ژنتيک، نقش دارد. از همينرو، تشخيص اين نوع سرطان براساس سابقه فاميلي، راحتتر است. زيرا، اگر مرد خانوادهاي مبتلا شده باشد، ميتوان ريسک ابتلاء را در ساير مردان خانواده، جستوجو کرد. نکته مهم در سرطان پروستات، تقسيمبندي اين بيماري براساس بدخيمي آن است که از 2 تا 10، تقسيم ميشود. اگر سرطان از نوع درجه 6 يا حتي 7 باشد، با يک بيماري خطرناک مواجه نيستيم و فقط نياز به کنترل دارد. اما، اگر بين 7 تا 10 باشد، ميبايست مداخلات درماني صورت بگيرد. توصيه ما اين است که اگر افرادي در خانواده سابقه پروستات دارند، از سن 45 سالگي ميبايست يک آزمايش ساده خون انجام دهند. همچنين، افرادي که علائم ادراري دارند و زير 80 سال هستند، بايد تست سرطان پروستات بدهند. سابقه خانوادگي و فاميلي براي انجام تست سرطان پروستات، خيلي مهم است. 2 درمان جراحي راديوتراپي و درمانهاي کمکي، در خط اول درمان سرطان پروستات قرار دارد.