شنا در آبهاي آزاد بسيار محبوب است، اما شواهد فزاينده ارتباط بين اين فعاليت و وضعيتي بهنام اِدم ريوي ناشي از شنا (SIPE) را نشان ميدهد. عارضه SIPE باعث ميشود که شناگران براي نفسکشيدن تلاش کنند زيرا مايع در کيسههاي هوايي ريهها جمع ميشود. بهگفته، سن بالاتر، مسافت طولاني، آبسرد، جنسيت زن، فشارخون بالا و بيماري قلبي از جمله عوامل خطر SIPE هستند. دکتر «جيمز اولدمن»، سرپرست تيم تحقيق، ميگويد: «هيچکس مطمئن نيست که چه چيزي باعث SIPE ميشود، اما ترکيبي از افزايش فشارخون در ريهها، افزايش جريان خون در طول فعاليت بدني و هواي سرد باعث انقباض عروق خوني ميشود.» محققان توصيه ميکنند شناگرها با سرعت کمتري همراه با ساير افراد در آب گرمتر شنا کنند. شناگران بايد از پوشيدن لباسهاي آبي تنگ خودداري کنند و از داروهاي ضدالتهابي غيراستروئيدي مانند ايبوپروفن استفاده نکنند.
يک بررسي نشان داد «پادزهر» قوي براي افسردگي در نوجوانان ممکن است در سالنهاي ورزشي پيدا شود. براساس تجزيه و تحليل دادههاي 21 مطالعه مشخص شد برنامههاي ورزشي تحتنظارت با کاهش قابل توجه علائم افسردگي در ميان کودکان و نوجوانان مرتبط است. «والتر تامپسون»، عضو تيم تحقيق گفت: «اين اولينباري است که ميتوانيم مطالعات کافي را انجام دهيم تا بتوانيم به يک نتيجهگيري خوب براي پاسخ به اين سوال که آيا فعاليت بدني و ورزش براي کودکان مبتلا به علائم افسردگي مفيد است؟ من در پاسخ ميگويم، بله کاملا مثبت است.» علاوه بر اين، دادهها نشان ميدهد حدود يکساعت فعاليت بدني سه روز در هفته بهترين تسکين براي علائم افسردگي است. نويسندگان اين مطالعه ميگويند افسردگي دومين اختلال رواني شايع در ميان کودکان و نوجوانان است و پيشبينيکننده قوي اختلالات رواني و خودکشي در آينده است.