نکاتی در مورد «آکنه»

آکنه یا جوش، پروسه‌ای است که در دوران بلوغ در افرادی که زمینه‌ آن را دارند، ممکن است ایجاد می‌شود، بنابراین همه افراد دچار آکنه نمی‌شوند و برای ایجاد آکنه چند فاکتور لازم است. چربی و التهاب پوست، افزایش میکروب‌های سطح پوست باعث ایجاد جوش ایجاد می‌شود. ممکن است فردی پوست خشک داشته باشد؛ ولی جوش هم بروز کند. به‌هرحال، این جوش‌زدن، ممکن است خودبه‌خود خوب شود اما در بعضی افراد تا سنین بالاتر ادامه پیدا می‌کند. از این‌رو، قابل پیش‌بینی نیست، جوش، تا چه زمانی طول می‌کشد تا رفع شود. جوش فقط برای سن بلوغ نیست و ممکن است خود به خود درمان نشود، نکته مهم این است که، فردی که آکنه دارد باید بیشتر مراقب باشد، تا جای آکنه‌ها نماند. بنابراین درمان زودتر جوش‌ها احتمال جا گذاشتن جوش‌ها را کمتر می‌کند. جای جوش، به‌راحتی بهتر نمی‌شود و درمان سختی دارد؛ پس قبل از جاماندن آنها، باید به جوش‌ها باید رسیدگی شود. ممکن است جوش‌ها آنقدر التهابی چرکی باشند که دردناک شوند و خارش داشته باشند جوش‌های کیستی بیشتر دردناک می‌شوند. این را نیز بگویم که آکنه جنسیت ندارد بدین معنا که در مردان و زنان تفاوتی ندارد. بعضی افراد درمان‌های خانگی برایشان تأثیرگذار بوده است؛ ولی همیشه این طور نیست. مصرف میوه، سبزی و غذاهای دریایی جوش را کم می‌کند. استرس، جوش را بیشتر می‌کند و شیر، جوش‌زاست. شیر، را افرادی که آکنه دارند باید کمتر مصرف کنند. از مواد و کرم‌های چرب و لوازم آرایش کمتر باید استفاده کرد؛ زیرا با مصرف آنها، منافذ پوست فردی که آکنه دارد، بسته می‌شود و جوش‌ها با لوازم آرایش بیشتر می‌شود. شست‌وشوی زیاد کمک‌دهنده نیست و باید به اندازه و ولرم پوست را شست. همچنین، ضدآفتاب و محصولات برای افرادی که پوست چرب و آکنه ای دارند، باید فاقد چربی باشد. باکتری روی پوست همه افراد وجود دارد و منتقل نمی‌شود. به هیچ وجه، واگیردار و مسری نیست؛ اما می‌تواند جوش‌زدن ژنتیکی باشد. بیشترین ناحیه برای آکنه ناحیه صورت، سینه، گردن و پشت کمر و به ندرت روی دست‌هاست. هم‌چنین پوست چرب، جوشدار نیست، اما ۹۰ درصد از افرادی که جوش می‌زنند پوست چربی دارند و ١٠ درصد پوست خشک دارند.