محیط تلویزیون را دوست نداشتم
خسرو والیزاده گزارشگر قدیمی که از حدود ۳۰ سال پیش فعالیت در رادیو را آغاز کرده، این روزها نیز همچنان در رادیو ورزش به عنوان گزارشگر و کارشناس ادامه میدهد. او در حالی که ابتدا در تلویزیون گزارشگری را آغاز کرده اما به دلیل فضای صمیمی رادیو از تلویزیون به سمت رادیو جذب و در مدیوم این رسانه ماندگار شده است با وجود اینکه درآمد آن کمتر از تلویزیون است. البته گزارشگری او در رادیو پیوندی هم با حرفه خبرنگاریاش در سالهای دور دارد که حاصل ۴۰ سال تجربه است. خسرو والیزاده پیش از فعالیت در رادیو، در دهه ۵۰ خبرنگار بوده و کار خبر را با فعالیت در خبرگزاری ایرنا آغاز کرده است. او در رادیو از مسعود اسکویی به عنوان دوست همراه و پیشکسوت خود یاد میکند که سالها با همدیگر برنامه «صدای ورزش» را اجرا کردند. برنامهای که حالا دیگر نیست و جایگزین دیگری به جای آن پخش میشود. با این همه راهاندازی شبکهای تخصصی در جامجهانی ۲۰۲۲ قطر، باعث شد تا بار دیگر صدای خسرو والیزاده، گزارشگر قدیمی را بیشتر بشنویم. این گزارشگر در گفتوگویی با ایسنا درباره فعالیتش در این سالها در پاسخ به اینکه چه ویژگی باعث شده تا او در رادیو به عنوان
گزارشگر و کارشناس ورزشی ماندگار شود؟ اظهار کرد: من کار رسانه را با رادیو شروع نکردم، بلکه از سال ۵۸ با خبرگزاری جمهوری اسلامی فعالیتم در رسانه آغاز شد. من بازنشسته ایرنا هستم کارم را ابتدا با اپراتوری تلکس شروع کردم. سپس بعد از دو سال به گروه ورزشی ایرنا رفتم و خبرنگار گروه ورزشی شدم، بعد از آن سردبیر گروه ورزشی شدم، در ادامه نیز به مدت سه سال رئیس دفتر ایرنا در پکن بودم و دوباره به عنوان سردبیر ورزشی کارم را ادامه دادم و در سه سال آخر به عنوان سردبیر ارشد شیفت شب ایرنا کارم را دنبال کردم. سال ۸۸ بود که از ایرنا بازنشسته شدم. البته در مطبوعات و روزنامه ایران ورزشی هم کار کردم، در همین زمینه، کارم با رادیو را نیز از سال ۷۱ آغاز کردم؛ هم به عنوان کارشناس ورزشی و هم گزارشگر فوتبال. البته ابتدا به عنوان کارشناس ورزش به رادیو رفتم اما چون کارِ گزارش را دوست داشتم و کارم را بلد بودم، گزارش را هم ادامه دادم و در حال حاضر کارشناس و گزارشگر هستم. خسرو والیزاده که ارادت خاصی به استاد فقید و پیشکسوت خود عطاءا... بهمنش دارد. والیزاده از علاقهاش به رادیو گفت و در عین حال در پاسخ به اینکه با وجود اختلاف دستمزد بالا
در تلویزیون به نسبت رادیو، چه ویژگی در این سالها او را به سمت رادیو جذب کرده است؟ اظهار کرد: من از همان ابتدا رادیو را دوست داشتم؛ به جهت اینکه رادیو نسبت به تلویزیون محیط دوستانهتری داشت. البته در تلویزیون هم دو ـ سه سال در جام ملتهای ۱۹۹۶ گزارش و کار کارشناسی کردم اما محیط رادیو را از تلویزیون بیشتر دوست داشتم با وجود اینکه درآمد آن کمتر از تلویزیون است. از طرفی چون اهل حاشیه نبودم به دنبال این بودم در یک محیط آرام کارم را ادامه دهم و به کار رسانه علاقهمند بودم؛ کاری که از سال ۵۸ شروع کردم و حالا حدود ۴۰ سال است که در آن فعالیت میکنم.
خداحافظی با برنامه «صدای ورزش»
برنامه «صدای ورزش» به عنوان اولین برنامهای است که والیزاده از ابتدای حضورش در رادیو با مسعود اسکویی آن را اجرا و کارشناسی کرده است اما این برنامه حالا دیگر نیست. والیزاده درباره این برنامه توضیح داد: در آن سالی که من فعالیتم در رادیو را آغاز کردم، هنوز رادیو ورزش تاسیس نشده بود و سال ۷۸ تاسیس شد. در سال ۷۱ ما در گروه ورزشی رادیو تهران کار میکردیم. سپس همان گروه به رادیو جوان آمدیم و در نهایت با تاسیس رادیو ورزش به این شبکه رفتیم. برنامه «صدای ورزش» از همان سالهای ۷۱ یک جُنگ عصرگاهی جمعه بود که من و آقای اسکویی مجری ثابت برنامه بودیم. دو گوینده بازیگر هم داشتیم که بخشهای نمایشی طنز این برنامه را اجرا میکردند. این برنامه تا یک سال پیش هم ادامه داشت که در نهایت مدیریت جدید آن را تغییر داد. این برنامه قدیمیترین برنامه ورزشی رادیو بود که در حال حاضر برنامه دیگری جایگزین آن شده است. «صبح و ورزش» هم به عنوان برنامهای است که از سالها پیش به عنوان کارشناس در آن حضور داشتم و حالا نیز پخش آن در رادیو ورزش ادامه دارد. برنامه «همیشه با ورزش» نیز از جمله برنامههای تخصصی رادیو ورزش است که در این سالها در
رادیو ورزش پخش شده و به عنوان کارشناس در آن حضور داشتهام. والیزاده درباره همکار و دوست خود در رادیو که همواره با او همراه بوده و برنامههایی را اجرا کردهاند، اظهار کرد: یکی از قدیمیترین دوستانم و یکی از اساتیدم در رادیو آقای مسعود اسکویی هستند که حالا هم در رادیو حضور دارند. یک چهره دوست داشتنی که همیشه با ایشان برنامه داشتم و نشستن کنار ایشان برای من افتخار بوده است. سعی کردم از بزرگترها و حتی کوچکترهای خود نه تنها در حوزه کاری، بلکه در موقعیتهای دیگر یاد بگیرم.
