فریده دریامج:
«تئاتر» خانه اول و
«رادیو» خانه دومم است
فریده دریامج، بازیگر سینما، تلویزیون و رادیو، سریال «فقط به خاطر تو» را ماندگارترین نقشش میداند و میگوید: مردم هنوز وقتی مرا در خیابان میبینند «خاله بتول» صدایم میکنند. این بازیگر که در برنامه شامگاه یکشنبه «شبنشینی» حضور داشت از آغاز فعالیت خود در حوزه بازیگری و خاطراتش در این حوزه سخن گفت. دریامج درباره نحوه ورودش به حوزه سینما و تئاتر توضیح داد: من در یک برنامه تلویزیونی دعوت بودم و آنجا مجری برنامه مرا به این امر آگاه کرد که رکورد بازی در آثار سینمایی و تلویزیونی دارم و تاکنون بیش از ۱۰۰ اثر هنری غیرتئاتری داشتهام. من از ۱۳ سالگی کار تئاتر را از مدرسه آغاز کردم و آن را تا پس از دیپلم ادامه دادم و به دانشکده هنرهای دراماتیک رفتم و از آنجا لیسانس بازیگری و کارگردانی سینما و تئاتر را دریافت کردم. این روند همواره ادامه پیدا کرد و در سال ۱۳۵۳ زمانیکه همچنان دانشجو بودم وارد رادیو شدم که همچنان هم در این زمینه فعالیت دارم. اکنون در رادیو سلامت و رادیو نمایش همچنان فعالیت دارم. بازیگر سریالهای «بانکیها»، «گذر از رنجها»، «حکایتهای کمال»، «بچهمهندس» و «گیلدخت» سپس درباره اثر مورد علاقهاش که در آن
ایفای نقش کرده، اظهارکرد: من در سال ۱۳۸۱ در سریالی به اسم «فقط بهخاطر تو» برای ماه رمضان ایفای نقش کردم که بسیار در ذهن مردم جای گرفت. در آن سریال نقش شخصی بهنام «خاله بتول» را داشتم و همچنان زمانیکه مردم من را در خیابان میبینند «خاله بتول» صدایم میکنند. کار دیگری که بسیار دوست داشتم «عمارت فرنگی» بود. بهطور کلی تمام کارهایم را دوست دارم و به آنها اهمیت میدهم. او درباره فعالیت خود در رادیو توضیح داد: من در همهجا این مساله را بیان میکنم که تئاتر خانه اول من است و رادیو خانه دوم من بهحساب میآید. سینما و تلویزیون در مرحله بعد قرار دارند. من از دوران دانشجویی در رادیو نمایش و رادیو سلامت فعالیت داشتهام و با افراد بسیاری مانند خانم متخصص، آقای سرورینژاد، کرامت رودساز و افراد دیگری همکاری کردهام. وی درباره نویسندگی و بازیگری افزود: من معمولا دست به قلم نمیشوم و ترجیح میدهم بازیگر باشم با این وجود همچنان نقش مورد علاقه خود که فکر میکنم در آن میتوانم تواناییهای خود را به نمایش بگذارم ایفا نکردهام. اکنون در سنی هستم که تنها نقش مادر و مادربزرگ را بازی میکنم. فریده دریامج در پایان گفت:
نمایشنامه تئاتر بسیاری کار کردم و آخرین آن «نازگل» نام داشت. اکنون مشغول تمرین تئاتر «شب انار» هستم که انتظار میرود بهزودی آماده اجرا شود. همچنین دو مرتبه برنده مدال طلای تئاتر در سالهای ۴۷ و ۴۸ شدهام و این مساله همیشه برای من منحصربهفرد و خاص است.