«پاي مردابي» بهدنبال قرارگرفتن پا در معرض سرما يا رطوبت يا هر 2 بهطور طولانيمدت بهوجود ميآيد. مانند راهرفتن طولانيمدت در مرداب و باتلاق يا عرقکردن پا در پوتينهاي بدون منفذ. در هنگام خستگي، کمآبي بدن، بيحرکتي و استفاده از کفشهاي تنگ احتمال صدمه بافتي بيشتر است. در ابتدا پاها سرد و بيحس است. بيمار احساس ميکند روي پشم راه ميرود. محدوديت حرکت مفاصل وجود دارد و فرد براي ايجاد تعادل در هنگام راهرفتن پاها را از هم جدا و باز روي زمين ميگذارد. پاها متورم، سرد و داراي لکههاي صورتي- ارغواني يا سفيد هستند. فرد را بايد از محيط سرد و مرطوب دور کنيم و اجازه دهيم تا خودبهخود گرم شود. بعداز گرمکردن، پاها پرخون، گرم و قرمز ميشوند. گزگز و مورمورشدن و درد شديد مانند شوک الکتريکي بهخصوص در هنگام راهرفتن ايجاد ميشود. اين علائم ممکن است هفتهها ادامه پيدا کنند. در موارد شديد، خونريزي در داخل پوست، زخم و تاول ايجاد ميشوند و ممکن است به طرف مرگ بافت بدن بهدليل عدم جريان خون پيش برود. همچنين بهعلت آسيب اعصاب و ديگر بافتها ممکن است حساسيت به سرما و بيحسي بهطور دائمي و اختلالاتي در ساختمان استخواني پا ايجاد شود.