فرهاد قائميان، بازيگر باسابقه سينما بيان کرد: فيلم صدثانيهاي بايد «آن» يک فيلم کامل را داشته باشد و فيلمساز بايد براي رسيدن به اين سطح از فيلمسازي، به پختگي رسيده باشد. فرهاد قائميان در آستانه برگزاري جشنواره فيلم «100» درباره نقشآفريني در فيلمهاي کوتاه به مهر گفت: من خودم را بچه سينماي کوتاه ميدانم. هم فيلم کوتاه ساختهام و هم در فيلمهاي بسياري در فرآيند توليد، همکاري داشتهام. از اين منظر سينماي جوان و سينماي کوتاه را خانه خود ميدانم. بخشي از کارنامه حرفهاي خودم را مديون کار در سينماي کوتاه ميدانم. وي درباره فيلمهاي 100 ثانيهاي افزود: فيلم 100 ثانيهاي در واقع بخشي از سينماي کوتاه و برشي از زندگي است. فيلم کوتاه را شايد بتوان برشي از فيلم بلند هم دانست. اما فيلم صدثانيهاي بايد «آن» يک فيلم کامل را داشته باشد. فيلمساز بايد براي رسيدن به اين سطح از فيلمسازي، به پختگي رسيده باشد. ساخت فيلم 100 ثانيهاي بهعنوان يک تجربه، آنقدر براي هر فيلمسازي لازم است که معتقدم نبايد آن را ناديده بگيرد. اين بازيگر درباره تأثير جشنوارهها بر مسير حرکت يک فيلمساز هم تأکيد کرد: قطعاً هر رويداد و جشنوارهاي در مسير فيلمسازي هر فيلمسازي حائز اهميت است اما معتقدم فيلمساز کوتاه، بيش از هر چيز بايد خودش را ثابت کند، نه براي حضور در جشنواره. در عين حال جشنوارهها هم بايد در طول هر سال متوجه پتانسيل و ظرفيت فيلمسازان کوتاه باشند و از آن استفاده کنند. مسئولان و جشنوارهها بايد براي فيلمسازان جوان، بسترساز باشند تا فيلمسازان کوتاه بتوانند به اوج هدف خود که فيلمسازي بلند است، برسند. از اين منظر فيلمسازان کوتاه بزرگترين سرمايه سينماي ما هستند. قائميان درباره مرز ميان تيپسازي و شخصيتسازي در يک فيلم صدثانيهاي بيان داشت: من قائل به اين تفکيک نيستم. اگر در زمان 100 ثانيه، بتوان مضمون موردنظر را به مخاطب منتقل کرد، يعني فيلمساز موفق بوده، مهم اين است که «آن» فيلم به مخاطب منتقل شود. اين بازيگر سينما درباره تفاوت سبک داستانگويي در يک فيلم بلند سينمايي با سينماي کوتاه هم توضيح داد: فيلمکوتاه، در واقع شروع يک حرکت به سمت ساخت فيلم بلند است. معتقدم فيلم 100 ثانيهاي هم کمک ميکند تا فيلمساز پختهتر شود تا به مرحله فيلمسازي بلند برسد. وي با تأکيد بر اينکه ساخت فيلمکوتاه بهدليل فرصت کمتر براي انتقال مضمون، سختتر از ساخت فيلم بلند است، بيان کرد: در يک فيلم بلند با مجموعهاي از سکانسهاي براي انتقال مفهوم مواجه هستيم اما در فيلم کوتاه، فرصت کمتري براي اين ارائه وجود دارد. يک بازيگر بايد بتواند در فرصت 100 ثانيه مضمون يک فيلم را درک و آن را ارائه کند و قطعا اين مورد، نشاندهنده استعداد اوست. قائميان در پايان گفت: تا به امروز نزديک به 12 فيلم کوتاه براي سينماگران جوان بازي کردهام و از اين بابت به خودم مغرورم و ميبالم. اينکه توانستم براي دوستاني کار کنم که زماني خودم هم در کنارشان آموزش ميديدم و بازهم توانستم در همکاري مستقيم از آنها چيزي را ياد بگيرم.