«پوست شیر» و بازگشت دوباره

سريال «پوست شير» طولاني‌ترين شبِ سال برگشت؛ همان‌طور با شور و هيجان و کات‌هاي تند و تيز که اين انتظار وجود دارد همين‌طور بماند. سريال «پوست شير» بعد از چند هفته غيبت، شبِ يلدا بنابر وعده قبلي فيلم‌نت، ساعت 20 رسماً پخش را آغاز کرد. همان‌طور که انتظار مي‌رفت کاربران بسياري منتظرِ تماشاي اين قسمت بودند تا ببينند سرنوشت نعيم و بقيه کاراکترها به کجا مي‌رسد؟به گزارش تسنيم، نسبت به دو قسمت پاياني فصل اول، انتقادي وجود داشت که چرا در برخي از لحظات، از آن ريتم تند و هيجان‌انگيز خبري نيست و حالا در بازگشتِ‌دوباره اين هيجان را مي‌بينيم فقط اين انتظار مي‌رود برادران محمودي و عواملِ ديگر «پوست شير» به اين نکته توجه کنند که بايد همين‌طور با هيجان و با ريتمِ بالا باقي بمانند! حفظ اين رويه از اهميت بالايي برخوردار است. چرا که يکي از اصلي‌ترين ويژگي‌هاي ژانر معمايي، توجه به ريتمي است که متناسب با ايجاد دلهره‌‌اي که در دل مخاطب ايجاد مي‌کند، پيش برود. برخي از سريال‌ها همچون «خونِ سرد» آمدند و اتفاقاً لحظاتِ هيجان‌آوري هم داشتند اما نتوانستند اين رويه را حفظ کنند. اين مشکلِ بسياري از سريال‌ها و فيلم‌هاي ايراني است که نمي‌توانند در همه لحظات‌شان، مخاطب را درگيرِ اتفاقات کنند. اين رويکرد بيشتر بايد در تدوين باشد که به جاي قرار دادن پلان‌هاي اضافي و کوتاه کردنِ آن به فکرِ اين نکته باشند که سريال و فيلم از ريتم نيفتد و اين معضلِ بزرگي است. خوشبختانه «پوست شير» بيش از سريال‌ها و فيلم‌هاي ديگر توانسته اين رويه را حفظ کند و فقط در يکي دو قسمت، مي‌توانستند از چند لحظه کوتاه بگذرند و به ريتمِ تند و هيجان‌انگيز سريال وفادار باشند. در قسمتِ ابتدايي فصل دوم دوباره شاهدِ اين ريتم تند بوديم و مخاطب گرفتارِ پلان اضافي نشد. اگر نگاهي به ساختِ فيلم‌ها و سريال‌هاي خارجي در ژانر جنايي و ماجراجويي، داشته باشيم به اين نکته بسيار توجه مي‌کنند که صحنه‌هاي اضافي مخاطب را از مسيرِ درست و هيجان‌انگيزِ منحرف نکند؛ يا در واقع داستان را از هيجان و سرعتش نيندازد! اين روزها باليوود هم بسيار وارد ساختِ‌ سريال‌ها و فيلم‌هاي ماجراجويي شده است. چندي است شبکه نمايش‌خانگي واردِ ژانر جنايي و ماجراجويي شده است. البته پيش‌تر با سريال اپيزوديک وحشت‌انگيزي همچون «آنها» آغاز شد و «خونِ سرد» اين مسير را ادامه داد تا «پوست شير» قدرتمند و با هيجان وارد شد. يکي از نکاتِ بارز مخاطب‌پسند «پوست شير» اين است که به هر قيمتي نمي‌خواهد سريال را کِش بدهد. حتي در پرس‌وجويِي از عوامل هم اين نکته به دست آمد که غيبت چند هفته‌اي به‌خاطر توجه به ظرافت‌هاست تا به حقوق مخاطبي که تا الان سريال را دنبال کرده، احترام گذاشته باشند. برخي از سريال‌ها چه در تلويزيون و چه نمايش‌خانگي، بيشتر به نفعِ مالي خود توجه کرده‌اند تا مخاطب! اين همان معضلي است که «پوست شير» و برخي از سريال‌هاي ديگر مي‌کوشند از آن فرار کنند و به سمتِ کارهايي استاندارد حرکت کنند. اين در وهله اول نکته مهمي بود که مخاطب اميدوار است تا پايان همين شرايط را دنبال کند؛ اصطلاحاً خواسته مخاطبان در پلتفرم پس از پايان تماشاي قسمت اول فصل دوم همين بود که «همين‌طور با هيجان بمان!» پخش «پوست شير» از ابتداي مهر شروع شد و تا امروز هشت قسمت در فصل اول و يک قسمت در فصل دوم‌ آن منتشر شده است. نام‌هاي مهمي در کنار اين مجموعه‌اند و با وجود تمام نقاط ضعف و قوتش، مي‌توان آن را پربيننده‌ترين سريال سال 1401 دانست. مردي به نام نعيم، پس از 15 سال از زندان آزاد مي‌شود و مي‌خواهد سال‌هاي نبودنش را براي دختر خود ساحل جبران کند. مادر ساحل مخالف اين ارتباط است. اما اتفاقي عجيب همه‌چيز را به هم مي‌ريزد. قاتلي به طرز فجيعي، ساحل را مي‌کشد و حالا نعيم به‌همراه محب مشکات، سرگرد اداره آگاهي به دنبال قاتل مي‌گردند. مشکات خود در جريان يک پرونده قتل‌هاي سريالي دختر کوچکش را از دست داده و حالا مأمور حل معماي اين قتل است. اين خلاصه‌اي از سريال است؛ البته با تماشايِ قسمت اول فصل دوم داستان روزنه ديگري پيدا مي‌کند که گره ديگري را پيش‌روي مخاطب مي‌گذارد؛ احتمالاً در قسمت‌ بعدي و شايد قسمت‌هاي بعدي، سازنده نکته‌اي درباره‌اش مطرح کند. با شاخ و برگ‌ها و ماجراهاي فرعي، با قصه‌اي طرفيم که نمي‌توان به راحتي از کنار آن گذشت. اتفاقا شايد نکته جالب توجه درباره اين سريال همين باشد که خرده روايت‌ها قابل حدس است، اما مخاطب را رها نمي‌کند تا تنها خط اصلي داستان را دنبال کند و به جزئياتي که اتفاق مي‌افتد بي‌توجه باشد. مثلًا مانند اکثر سريال‌هاي پليسي، ما با کارآگاهي طرفيم که خود زخم خورده است و يکي از اعضاي خانواده‌اش را در مسير ماموريت‌هايش از دست داده که هنوز کشف و شهودي درباره اين موضوع اتفاق نيفتاده است.