ده روزي از آلودگي شديد هواي تهران و چند شهر ديگر ميگذشت که همراه شد با خانه نشيني و اتفاقهاي تلخ و ناگوار تنفسي براي تعدادي از هموطنان عزيزمان. بالاخره امروز بعد از سالها نااميدي از بارش سنگين اولين برف در شهر تهران، شاهد بارش اين نعمت گرانقدر و سپيدرو بوديم، نمي توانم هيجان و جيغ بچه ها با ديدن برف در خانه و دانشآموزان از پشت پنجره کلاس درس را بازگو نکنم. برفي که با خود اميد و روشنايي ميآورد و ترديدي ندارم که بسياري از دلهاي حتي غمگين با ديدن اين برف، برقِ شوق در نگاهشان پيدا نباشد چون براي آنان نيز هديه آورده است و همگان تا حد امکان درنگي کردند تا دانه هاي برف صورتشان را نوازش کند. همه ستايشگران سپيدي، روشنايي و اميد هستيم. بباري اي برف زيبا بر چهره وطنم.