بعد از پايان رقابتهاي جامجهاني، مسابقات ليگ برتر آغاز شد و در مهمترين ديدار شاهد تقابل تيمهاي سرخابي پايتخت بوديم، ديداري که با تساوي پرگل به پايان رسيد. درست است که لوکاديا يک روز مانده به دربي به کشورش رفت و پرسپوليس را شوک زده کرد و از طرفي دياباته هم مصدوم بود، اما گلمحمدي مهاجمي مثل مهدي عبدي را داشت که در ليگ قهرمانان آسيا و هم در دربيهاي قبل خودش را نشان و گل زده بود. از سوي ديگر مهاجم خوب و باتجربهاي به نام پاکدل داشت. نميدانم چرا گلمحمدي از اين 2 مهاجم استفاده نکرد. مهمتر اينکه چرا در حال نابود کردن ارزشهاي اين 2 بازيکن ميشود؟ به جاي اينکه از هافبکها و وينگرهاي کناري در پست مهاجم استفاده کند بايد به مهاجمان فرصت بدهد تا شايستگيهاي خود را نشان بدهند. چرا گلمحمدي از محمد عمري که بازيکني تکنيکي و قدرتي است، به نحو احسن استفاده نميکند؟ از زماني که عبدي وارد زمين شد که حدود 40 دقيقه در زمين بود، هافبکها حتي يک پاس و يا يک فرصت براي تک مهاجم تيم نساختند. پس نقش هافبکها چيست؟ به بازيکنان جوان اعتقاد داشته باشيد و به آنها انگيزه بدهيد تا به خودباوري بيشتري برسند. فقط شرايط روحي و رواني آن بازيکن است که در چه تيمي بازي ميکند. سعيد صادقي اين فصل ليگ برتر به پرسپوليس پيوست، اما چند سال سن دارد؟ سال قبل در گلگهر سيرجان بود، اما او قبلا کجا بازي ميکرد؟ به يک باره در عرض يک سال از گلگهر سر از پرسپوليس درآورد. مهم باور مربي به بازيکنش است، تا بازيکن خودش را نشان دهد. عبدي بارها و بارها خودش را به فوتبال ايران نشان داده است، پس بهتر است خودتان را گول نزنيد و با کلمات بازي نکنيد!