زردچوبه با سابقه طولانی در طب هندی بهعنوان درمانی برای شرایط التهابی، بسیار مفید است. استرس اکسیداتیو، یک پدیده ناشی از عدم تعادل بین رادیکالهای آزاد و آنتیاکسیدان است. کورکومین، ترکیب فعال اولیه موجود در زردچوبه، خواص ضدالتهابی و آنتیاکسیدانی قدرتمندی دارد و نشانگرهای استرس اکسیداتیو را بهبود میبخشد. زردچوبه در حضور برخی چربیها و همچنین پیپرین، ترکیب موجود در فلفلسیاه، بهتر جذب میشود.
زنجبیل هم مثل زردچوبه سالهاست مورد استفاده قرار میگیرد. زنجبیل برای درمان سردرد، سرماخوردگی، حالت تهوع و استفراغ مفید است. مصرف زنجبیلِ تازه به مبارزه با ویروس سینسیشیال تنفسی انسانی (RSV)، نوعی ویروس تنفسی رایج که علائم خفیف و شبیه سرماخوردگی ایجاد میکند، کمک میکند. ترکیبات موجود در زنجبیل خواص آنتیاکسیدانی، ضدالتهابی و ضددرد از خود نشان دادهاند و این ترکیبها به تقویت سیستم دفاعی بدن کمک میکنند.
مطالعات نشان میدهند که دارچین دارای خواص آنتیاکسیدانی بسیار زیادی است. این ادویه فواید ضدقارچ، ضدباکتری و ضدالتهابی دارد. سینام آلدهید، یکی از ترکیبات فعال اولیه موجود در دارچین است که اثرات ضدالتهابی قوی دارد. این ترکیب ممکن است از رشد باکتری لیستریا جلوگیری کند.
فلفلقرمز سرشار از ترکیبات مفیدی مانند ویتامین C و A است. ویتامین C (اسیداسکوربیک) یک آنتیاکسیدان است که به محافظت از بدن در برابر رادیکالهای آزاد، کمک میکند. براساس یک تحقیق این ویتامین همچنین به حفظ سلامت سلولهای ایمنی شما کمک میکند. درهمین حال، ویتامین A به تنظیم پاسخهای ایمنی کمک میکند. بهعلاوه کپسایسین، ترکیبی که تندی فلفل از آن ناشی میشود نیز میتواند درد و التهاب را تسکین دهد.