ایراد در ساختار مهندسی فوتبال ایران
بیش از ۴۵ سال است که با مربیان ایرانی و خارجی در آسیا مقام قهرمانی نیاوردیم. در جامجهانی هم از گروه خود صعود نکردیم. همیشه برای حضور در تورنمنتهای معتبر دعوای انتخاب و کیفیت سرمربی داریم و این موضوع گاها تا ۶ ماه در صدر اخبار بوده است. مشکل اصلی ما سرمربی نیست بلکه ایراد در ساختار مهندسی فوتبال ما است. نوع سیاستگذاری در فوتبال و بینش سیاستگذاران آن مشکل دارد. فوتبال را در اختیار فوتبالیها قرار دهیم همانطور که کشتی را در اختیار اهل کشتی قرار دادیم. اجازه دهیم تا فوتبال بتواند از راههای مشروع خود درآمدزایی کند، چون قوانین کشور ما راههای درآمدزایی از این ورزش را بسته است تا فوتبال به دولت وابسته شود و مدیریت و گردانندگی آن را بر عهده بگیرد. این ساختارها مشکلساز شده و اجازه نداده تا فوتبال در ایران از مسیر ترقی و پیشرفت عبور کند. واقعا نمیتوانم دلیل حفظ کیروش را متوجه شوم. این موضوع برای من قابل هضم نیست که مسئولان فوتبال ما حتی آنهایی که از جنس این ورزش هستند چه انتظاری از این مربی دارند که چندین بار به او فرصت دادند و آمارها درباره نتایج کسب شده گویای همه چیز است. یادم است بعد از جامجهانی ۲۰۱۴ همین بحث در مورد ادامه همکاری با کیروش مطرح بود و ۸ سال قبل در میزگرد تلویزیونی گفتم با این مربی آیندهای نداریم. تا زمانی که او هست تیمملی جنبههایی از بازی دارد، ولی اگر برود همین جنبهها را هم از دست میدهیم. دنبال ایدهای باشیم که تیمملی را به نتایج با ثبات برساند. در همان برنامه مجری در جواب من گفت میخواهیم سال آینده در جام ملتهای آسیا ۲۰۱۵ قهرمان شویم و چه کار داریم ۱۰ سال دیگر چه میشود. سال بعد آمد و در مرحله یک چهارم نهایی به عراق باختیم و حذف شدیم. دوباره کیروش را نگه داشتیم و در جامجهانی ۲۰۱۸ روسیه از گروه صعود نکردیم و در جام ملتهای آسیا ۲۰۱۹ هم در نیمهنهایی حذف شدیم. میلیونها دلار خرج مربیان خارجی مثل کیروش کردیم اما یک دلار صرف تربیت مربیان داخلی نکردیم. اینها همه غرامتهای مدیریتهای غلطی است که کشور ما میدهد. در حال حاضر آن چیزی که باعث عقب ماندگی فوتبال کشور ما میشود موضوع سرمربی نیست بلکه ایرادات ساختاری است و پس از رفع آن باید موضوع سرمربی را مدنظر قرار دهیم. مربیان زیادی را تغییر دادیم، ولی به چیزی نرسیدیم. هر از چندگاهی به واسطه حضور بازیکنانی که مستعد بودند و نسل خوبی دور هم جمع شدند نتایج آنی، مقطعی و دل خوش کننده برای ما بههمراه داشته، ولی در نهایت وقتی ما نگاه میکنیم میبینیم خیلی از کشورها در حوزه فوتبال از ما جلو زدهاند یا در حال جلو زدن هستند. در رده امید هم به ارمنستان و تاجیکستان میبازیم و این یک هشدار برای آیندهای نزدیک است؛ بنابراین نیازمند برنامه هستیم نه آدمها. برنامهای ساختاری که آینده را تضمین کند و از طریق آن برنامه بتوانیم آینده را تصاحب کنیم. بتوانیم از ظرفیتهایی که داریم به خصوص ظرفیتهای انسانی و منابع مالی بهترین استفاده را ببریم. تا این برنامه را نداشته باشیم مانند انسانهای درمانده خودمان را به یکسری افراد وابسته میدانیم. هرچه از طریق آنها ضربه میخوریم فکر میکنیم منجی ما هستند. این روند تحقیرکنندهای است.
در دو هفته نخست جامجهانی ۲۰۲۲ قطر تعدادی کمتر از انتظار از کشور میزبان دیدن کردهاند. به گزارش خبرگزاری رویترز؛ طبق آمار اعلام شده در طول برگزاری جامجهانی 2022 حدود 765 هزار نفر از کشور قطر دیدن کردهاند که این آمار برای میزبان جامجهانی فوتبال 2022 رضایتبخش نیست؛ زیرا آنها انتظار ورود یک میلیون و دویست هزار نفر در طول یک ماه گذشته را داشتند. کمیته برگزاری جامجهانی 2022 پیشبینی کرده بود که دوره اوج حضور تماشاگران در روزهای 24 تا 28 نوامبر در جریان برگزاری بازیهای مرحله گروهی باشد. بر اساس گزارش تهیه شده توسط کمیته عالی پروژهها و میراث جامجهانی 2022 حدود 765 هزار و 589 خارجی در 17 روز برگزاری این مسابقات از قطر دیدن کردند. نیمی از آنها نیز قطر را ترک کردند. برای دیدارهای این رقابتها 3. 9 میلیون بلیت فروخته شده و مجموع تماشاگران برای 52 بازی نخست 2. 65 میلیون نفر بوده است.
