متأسفانه سن سکته قلبی که ۶۰ و ۷۰ سالگی بود در حال حاضر به ۳۰ الی ۴۰ سال رسیده است و این نشان میدهد که ما باید مراقب این بیماری و خودمان بهطور ویژه، در وزن و تغذیه، باشیم. متأسفانه کودکان، امروزه ۷ الی ۱۰ کیلو از کودکان ۵۰ سال پیش، چاقتر هستند، کمتر فعالیت دارند و وقت کمتری برای بازی و فعالیتهای بدنی دارند و بیشتر پای کامپیوتر و گوشیها هستند و در کنار آن تنقلات مصرف میکنند. والدین هم از دوران کودکی فکر میکنند، کودک سنگ هم بخورد، آب میکند که این یک باور غلط است؛ چون تمامی رگهای قلب، از بدو تولد، شروع به تحلیلرفتن میکند و هرچه ما چربی مصرف کنیم بعدا باعث مشکلات میشود. استرس، هیجان و افکار بد هم برای قلب مضر است، بهتر است هیچوقت در حین غذاخوردن اخبار بد را گوش ندهیم و نبینیم. در حال حاضر رگهای قلبی بالای ۳۰ سالهها ۴۰ الی ۵۰ درصد تنگ است و با یک استرس یا یک خبر بد و ناراحتی، رگها اسپاسم میکنند و متأسفانه منجر به سکته قلبی میشود. آنژیو که میکنیم میفهمیم رگ فقط ۴۰ درصد گرفته بوده است؛ ولی قسمت زیادی از قلب از بین رفته است. نباید حتی به همدیگر خبرهای بد منتقل کنیم و همدیگر را ناراحت کنیم.
باید حسادت و خودخواهی را از هم دور کنیم و بابت به نعمتهایی که داریم قانع باشیم. امید به زندگی داشته باشیم؛ چرا که روحیه خوب در بیماریها خیلی مهم است. سیگارنکشیدن و پرهیز از خوردن چربی، هم جز مسالههایی است که به سلامت قلب کمک میکند. ژنتیک خیلی در بروز سکته قلبی تأثیر دارد، این نکته بسیار مهم است، اگر کسی پدرش زیر ۵۰ سال سکته کرده است، این فرد خودش ۳ برابر نسبت به همسالانش بیشتر در معرض سکته است، یا اگر مادرش زیر سن ۶۵ سالگی سکته کرده باشد بازهم ۳ برابر بیشتر از همسالانش در معرض خطر است. مساله دیگر اینکه باید برای هر کودکی که بهدنیا میآید شناسنامه بهداشتی درست کنیم؛ یعنی بگویم افراد خانواده دچار چه پیشسابقه بیماری بودند و هستند تا آینده این کودک را کمکم بتوانیم از نظر سلامتی بررسی کنیم و بدانیم چه تغذیهای باید داشته باشیم و در آینده چه کارهایی برایش باید انجام دهیم.