ایستگاه مهربانی، تاکسی های خط میدان هفت تیر- آرژانتین
ديروز وسط رفت و آمدهاي مردم و صداي بوق خودروها، چند لحظهاي براي استراحت روي نميکتي وسط ميدان هفتم تير نشسته بودم که با اين صحنه مواجه شدم، رانندههاي تاکسي يکي پس از ديگري به نماز ايستاده بودند، براي من اين گونه رفتارهاي معنوي بي شيله پيله از سوي قشرها با مشاغل متنوع را در جاي جاي شهرمان ميبينم بسيار زيباست، چون پويايي آدمهايي را نشان ميدهد که در ارتباط گرفتن قلبي با معبود خويش کوچکترين شکلي از تظاهر در وجودشان نيست، ثبت اين گونه تصاوير بيانگر يک واقعيت بسيار مهم اخلاقي در جامعه ي ماست. همانطور که جامعه از خشونت، توهين و ناسزا ميتواند رنج ببرد از اخلاقي زيستن نيز همگان سود خواهند برد. کسي که در کارهايش وجدان بيدار دارد، که هديهايست درخشان و يگانه از خداوند، نتيجه کارش راستگويي و امانتداري ميشود. شاهد اين مدعا پيدا شدن لوازميست که ازهمه ما در تاکسيها جا مانده است و بالاخره به ما برخواهد گشت. با وجود ضعف اقتصاد معيشتي براي همه، اما بسيار فراوان انسانهايي که با راستگويي، امانتداري و تقواي دروني، جامعه را با کلام و رفتارشان اخلاقيتر ميکنند. با هم مهربان باشيم
