مهشيد ناصحي، رئيس اداره کنترل سل و جذام وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکي در گفتوگو با ايلنا، در رابطه با آخرين وضعيت سل در ايران و جهان اظهار کرد: ايران جزو کشورهاي موفق در حوزه پيشگيري و کنترل سل در جهان است. در حال حاضر در جهان از هر 100 هزار نفر، 127 نفر مبتلا به سل برآورد ميشود. در کشوري مانند پاکستان اين عدد 259 نفر و در ايران نيز بر اساس اعلام سازمان جهاني بهداشت اين عدد 13 در هر 100 هزار نفر جمعيت است. وي افزود: مقايسه اين اعداد نشان ميدهد که با توجه به ماهيت بيماري، تلاشهاي بسيارزيادي انجام شده تا ما به اين رقم از ميزان بروز رسيدهايم. اما موضوعي که وجود دارد اين است که ما سال اول پاندمي کرونا متوجه شديم که با 28 درصد افت شناسايي موارد سل روبهرو شدهايم که اين موضوع خوشايندي نبود. تلاش کرديم که اين افت شناسايي را برطرف کنيم اما واقعيت اين است که اين مشکل هنوز به صورت کامل جبران نشده و هنوز 15 درصد کاهش شناسايي موارد مبتلا را نسبت به سال قبل از پاندمي کرونا داريم. ناصحي تأکيد کرد: تفسير روند تغييرات و پيش بيني ميزان بروز و شيوع بيماري مزمني مانند سل پيچيدگيهاي خاصي دارد و با بيماريهاي حادي نظير آنفلوآنزا و کرونا متفاوت است. مثلا يک فرد مبتلا به سل ريوي که سل او تشخيص داده نشده و درمان نشده است بهطور متوسط ميتواند در طول سال 10 تا 15 نفر از اطرافيان خود را آلوده (يا مبتلا به عفونت سلي) کند. چنين افرادي که مبتلا به عفونت سلي (يا سل نهفته) شدهاند نه بيمار هستند و نه کسي را مبتلا ميکنند، در واقع ميکروب سل وارد شده به بدن آنها توسط سيستم ايمني محصور و غير فعال ميشود. اما اين شرايط تا وقتي ادامه مييابد که سيستم ايمني بدن در شرايط طبيعي قرار داشته باشد. حدود 5 تا 10 درصد افرادي که به عفونت سلي (سل نهفته) مبتلا هستند در طول عمرشان ممکن است به بيماري علامتدار سل مبتلا شوند. در واقع اينها افرادي هستند که از چند ماه تا چندين سال بعد از ورود ميکروب، چنانچه به دلايلي سيستم ايمني بدن آنها ضعيف شود، ميکروب ميتواند از کنترل سيستم ايمني خارج شده، تکثير يافته و فرد را بيمار کند و طبيعتا اگر عضو درگير بيماري، ريهها باشد، اين فرد از طريق تنفس ميتواند بيماري را به ديگران انتقال دهد. وي همچنين با بيان اينکه در زمان کرونا بسياري از برنامههاي بهداشتي درماني، ناگزير از شرايط، مورد کم توجهي واقع شد، گفت: سل به صورت مضاعف مورد غفلت واقع شد و دليل آن هم اين بود که هر دو بيماري عمدتا ريهها را درگير کرده و در نتيجه تشابهاتي در علائم و نشانههاي باليني داشتند. مثلا اصليترين علامت هر دو بيماري سرفه است (هرچند از ديدگاه پزشکي، ماهيت سرفه اين دو بيماري قدري با هم تفاوت دارد. مثلا سرفههاي کوويد غالبا خشک و حاد و سرفههاي سل اغلب طولاني مدت و خلطدار است)، در نتيجه در شرايط اپيدمي طبيعي بود که براي افرادي که دچار سرفه و تب ميشدند اولين احتمالي که به ذهن پزشکان و حتي مردم عادي ميرسيد کوويد باشد. لذا يا مبتلايان داراي علائم خفيف مراجعه نميکردند، يا اگر به دليل طولاني شدن يا شدت علائم مراجعه ميکردند ممکن بود سل در سايه شک به کوويد مغفول بماند و يا در مواردي حتي در صورت شک به سل و درخواست آزمايش خلط يا راديوگرافي قفسه سينه توسط پزشک، فرد مبتلا از ترس ابتلا به کوويد در صورت مراجعه به آزمايشگاه يا مراکز راديولوژي، به توصيههاي پزشک عمل نميکرد. اين مسئول وزارت بهداشت يادآور شد: لازمست مردم بدانند که، سل يک بيماري کاملا قابل درمان است، اين بيماري هنوز در کشور از بين نرفته و در تمامي استانها وجود دارد، هر سرفه بيش از دو هفته ممکن است يکي از علائم سل باشد. خدمات تشخيصي و درماني سل در کليه مراکز خدمات جامع سلامت، پايگاهها و خانههاي بهداشت کشور رايگان است. وي همچنين افزود: سوء تغذيه که يکي از پيامدهاي فقر است ميتواند در بروز سل موثر باشد لذا هرچه سوءتغذيه بيشتر باشد ميتواند سل نهفته را به سل فعال تبديل کند.