غلامحسين لطفي، بازيگر سينما و تلويزيون گفت: در حال حاضر پيشنهادات بسيار برايم کم است، سال جديد نسبت به گذشته کمکارتر هم شدهام و اين نااميدکننده است. البته اينکه من کمکار هستم تقصير خودم نيست، وقتي پيشنهادي خوب مطرح نميشود چرا بايد کار کرد؟. غلامحسين لطفي درباره پيشنهادات خود در عرصه بازيگري بيان داشت: باور کنيد که ديگر اميدي به حضور در بازيگري ندارم، ديگر سني از من گذشته و نقشهاي خوب هم که براي سنين بالا نوشته نميشود. پس چرا بايد بيدليل دل خودم را خوش کنم که بالاخره يک پيشنهاد خوب خواهد رسيد. لطفي با نقد دستمزد پايين بازيگران پيشکسوت اضافه کرد: ميشنويم که يک فيلم با هزينههاي ميلياردي ساخته ميشود، اما وقتي موقع دستمزد بازيگران پيشکسوت ميرسد همه از نداري ميگويند و تهيهکننده تمام تلاش خود را ميکند که کمترين پول را به ما بدهد. اين اتفاق به نوعي توهين به بازيگران پيشکسوت است. وي با اشاره طلب خود از بسياري از پروژههايي که در آنها بازي کرده؛ افزود: باور کنيد تعداد کسانيکه از آنها طلب دارم از دستم در رفته است، تا دلتان بخواهد چک برگشتي انبار کردهام، حتي از پروژههايي که در زمان خود معروف مطرح بودند و خوب هم ديده شدند هم طلب سنگين دارم که پرداخت نميشود. وي در همين راستا ادامه داد: من براي کارم ارزش زيادي قائل هستم، اما دعوت به کار با دستمزد 30 سال پيش توهين به هنرمند است. ما هنرمندان به اين دلسوزيها نيازي نداريم در حاليکه بسياري از دوستانم هم با وجود تحصيلات آکادميک در رشته کاري و تجارب خوب از فضاي کار بهدور مانده و به مشاغل ديگري مشغول هستند، اما برخي افراد بهواسطه روابط و آشناييها هنرمند شدهاند. لطفي با اشاره به لزوم حضور مشاور حقوقي قضائي در کنار بازيگران خاطرنشان کرد: بهنظر من حضور چنين مشاوري لازم است زيرا گاها ما از ناآگاهي خودمان ضربه ميخوريم، گاها شايد با يک جمله بتوان قرارداد را به نحوي تنظيم کرد که هيچکدام از طرفين ضرر نکنند، اما اينگونه نميشود و ما شاهد آن هستيم که در اکثريت مواقع هر دو سمت قرارداد ناراضي هستند.