وقتي در كنار سي و سه پُل اصفهان قدم ميزنيد، كافي ست باد ملايمي بوزد، گرد و خاكي از زاينده رود خشك بلند مي شود، ناخود آگاه نوايي به گوش مي رسد، آن نوا همان صداي موسيقي مرد صبور «ني زن » كنار زاينده رود است كه سالهاست همچنان مي نوازد.