رواج «ساقه دزدي» از شاليزارهاي برنج

بعد از کابل‌هاي برق، سرقت به زمين‌هاي کشاورزي رسيد

رواج «ساقه دزدي» از شاليزارهاي برنج

آرمان ملي: با توجه به افزايش قيمت‌ها، برنج يک کالاي با ارزش محسوب مي‌شود، طوري‌که با هر بار سرقت، کشاورزان زيان زيادي را متحمل مي‌شوند. سرقت برنج از شالي‌هاي جمع‌آوري شده قبل‌تر هم بود، طوري‌که گزارش‌ رسانه‌هاي محلي در فضاي مجازي نشان از موارد سرقت شالي‌هاي جمع شده در روستاهاي اطراف شفت دارد، اما ساقه دزدي پديده جديدي هست، اين روشِ سرقت‌ فقط براي يک روستا مانند «کياسرا» نيست، موارد مشابه در روستاهاي همجوار گزارش شده است، «گيلاوندان» روستايي ديگر از توابع سنگر است که ساقه دزدي در آن ديده شده و اهالي روستا از تکرار اين سرقت‌ها گلايه دارند، يکي از اهالي روستا به خبرنگار خبرآنلاين گفته: «قبل‌تر بعد از برداشت محصول آن‌ها را جايي دپو مي‌کرديم و مراقب بوديم تا مورد سرقت قرار نگيرد، اما الان دزدها به‌قدري جسور شده‌اند که قبل از درو کردنِ محصول به صورت دسته جمعي وارد زمين مي‌شوند و ساقه‌ها را درو و سرقت مي‌کنند.» او بيان کرده: «قيمت برنج حدود 100 هزار تومان است اما شالي برنج قيمتي حدود 45 تا 50 هزار تومان دارد، اگر در يک شب فقط 30 کيلوگرم هم درو کنند، چيزي حدود يک ميليون و پانصد هزار تومان ارزش دارد که نصيب سارقان مي‌شود. يک نفر هم نيستند، اکثر مواقع به‌شکل گروهي سرقت مي‌کنند، وقتي دسته‌ جمعي اين کار را انجام مي‌دهند شايد شبي 100 کيلوگرم هم بتوانند درو کنند، ارزش آن تقريباً شبي 5/4 تا 5 ميليون تومان مي‌شود.» اهالي «گيلاوندان» و «کياسرا» معتقدند ساقه دزدي از محصول برنج‌شان امسال بيشتر شده است. يکي از ساکنان روستاي «ويشکاننک» از توابع «سنگر» درهمين‌باره، توضيح داده: «به‌نظرم فعلاً روي خوش داستان است، اموال عمومي دولت دارد به‌سرقت مي‌رود، وقتي همه کابل‌هاي تلفن و برق سرقت رفته نوبت به سرقت از موارد ديگر است، مطمئن باشيد با اين وضعيت در آينده خبرهايي بدتر مي‌شنويم، اين سارقين وارد خانه مردم مي‌شوند، چراکه ديگر چيزي در خيابان و کوچه براي سرقت کردن پيدا نمي‌شود.» همچنين يکي از مسئولان محلي، گفته: «90درصد روستاهاي شهرستان رشت تلفن ثابت ندارند، همه کابل‌ها را سرقت کرده‌اند، در 50 درصد روستاهاي شهرستان رشت مشکل ضعف برق داريم، براي اين‌که اکثر سيم‌هاي برق به سرقت رفته است.» سرقت از ساقه‌هاي برنج قبل از درو شدن حالا تبديل به پديده‌ جديدي در اين منطقه شده است، به گفته يکي از ساکنان روستاي گيلاوندان «دزدي از ساقه برنج بيشتر شده است، اما سارقان يک روزهايي کابل برق سرقت مي‌کردند، الان که جنس کابل‌ها تغيير کرده و آلومينيوم شده آن‌ها را سرقت نمي‌کنند، بلکه سراغ تابلوهاي برق مي‌روند، در اين فصل هم که موقع درو شالي است و البته برنج گران شده، اين محصولات را سرقت مي‌کنند، فصل شالي هم تمام شود سراغ سرقت درختان مي‌روند. ساير محصولات هم از دست اين‌ها در امان نيست اما چون برنج جزو محصولات اصلي ما است اگر از آن‌ها سرقت شود خيلي ضرر مي‌کنيم.» افزايش اين قبيل سرقت‌ها گره در مشکلات اقتصادي و گسترده شدن فقر دارد، هرچه دامنه فقر افزايش پيدا کند احتمال اينکه تعداد سارقان افزون شود قوت مي‌گيرد، با اين وجود در برخي موارد، به‌ويژه در روستاها که اهالي يکديگر و روستاهاي همجوار را مي‌شناسند شناسايي سارق چندان هم فايده ندارد، چراکه در خيلي مواقع اهالي روستا نگران معرفي سارق به مراجع داراي صلاحيت هستند، به گفته ساکن روستاي کياسرا «در اين موارد خود مالباخته بايد شکايت کند، اما مالباخته هم چنين کاري را به‌خاطر امنيت خودش انجام نمي‌دهد.» ساکن روستاي گيلاوندان درهمين‌باره، توضيح داده: «مردم سارقان را مي‌شناسند اما نمي‌توانند کاري کنند، خودشان که نمي‌توانند با آن‌ها درگير شوند، چون اگر مثلاً من باعث شوم کسي زندان بيفتد بعداً عليه من تلافي مي‌کنند، چون آنها وقتي به دادگاه و پليس معرفي مي‌شوند مدتي بعد آزاد مي‌شوند و کار خودشان را مجدد شروع مي‌کنند. اولين نفر هم سراغ محصول برنج من مي‌آيند، اگر به محصول من آتش بکشند من چه‌کاري مي‌توانم انجام دهم؟»