درباره کرونا با چالشهاي زيادي روبهرو بودهايم، يکي از اين چالشها را در فاز حاد بيماري داشتيم که توأم با ترس و نگراني و احيانا رفتارهاي وسواسي در مقابل اين بيماري بود که خوشبختانه اين فاز حاد گذرانده شده و ترس و نگراني کاهش يافته است. در عين حال فاز مزمن اين اختلال و همهگيري عوارضي بهدنبال داشته؛ از جمله اينکه بچهها به مدت تقريبا 2 سال از تحصيل حضوري محروم بودند؛ اگرچه تحصيل بهصورت مجازي بوده، اما مزاياي تحصيل حضوري را نداشته و ارتباطات با دوستان کاهش پيدا کرده است. بچهها در منزل درگيري و چالشهاي زيادي در درس خواندن و تکاليف داشتند، در اين دوران تحريکپذيري بيشتر بوده و کارهاي سرگرمي و بازي کمتر شده است. همين مساله بدرفتاري بچهها را در خانه بيشتر کرده؛ بهخصوص کودکاني که مشکلاتي از قبيل بيشفعالي داشتند. اين مساله در يادگيري آنها تاثيرگذار بوده است؛ ضمن اينکه امروزه که تقريبا به دوران افول کرونا وارد شديم با عوارض بعدي که ممکن است کرونا در کودکان و نوجوانان ايجاد کند، مواجه هستيم. طبيعتا کودکان و نوجوانان به فضايمجازي گرايش پيدا ميکنند که والدين بايد آن را مديريت کنند؛ بهطوريکه يکي از مشکلات و عوارضي که در بحران کرونا داشتيم بحث همهگيري فضايمجازي در کودکان و نوجوانان بوده است.