دومين نمايشگاه آثار نقاشي احمدرضا احمدي برگزار ميشود. اين رويداد با عنوان «لکهاي از عمر بر ديوار بود» در روز جمعه (11 شهريور) از ساعت 16 تا 21 در گالري «اُ» (واقع در تهران، خيابان سنايي، خيابان خدري، پلاک 1) افتتاح ميشود و علاقهمندان ميتوانند در روزهاي دوشنبه تا پنجشنبه (11 تا 22 شهريور) 1401 از ساعت 12 تا 20 از نمايشگاه بازديد کنند. فرزند او در صفحة شخصي شاعر، آورده است: «احمدرضا احمدي در پي يک افسردگي چندماهه براي فرار از آن نقاشي را آغاز کرد. نقاشيهاي او آبرنگ بود و شبيه به شعرهايش: محو و باراني. نمايش اول بازتاب خوبي داشت. مخاطبانش احمدرضاي شاعر را در نقاشيهايش ميديدند. نقاشيهايي که تصويري از روحش بود. شعرهايش نقاشي شده بود. پس از نمايش اول، کشيدن نقاشي دغدغة هرروزهاش شد. از کاغذ به مقوا، از مقوا به بوم، از آبرنگ به اکرليک و از ابعاد کوچک به ابعاد بزرگ. ابزارش محدود به قلممو و کاردک نيست. او از هر وسيلهاي که بتواند احساسش را بر بوم منتقل کند استفاده ميکند. در ذهنش به اثري که قرار است خلق شود فکر نميکند و تصميم قبلي نميگيرد: همچون شعرش که بيهيچ قرار قبلي بر کاغذ جاري ميشود. آنچه جالب است شکل گرفتن مجموعههاييست که براي خلقشان تصميمي از پيش نداشته. اما وقتي چند کار که معمولا در يک دوره کار او دربارة نقاشيهايش تنها يک جمله ميگويد: بيخبر از نتيجه...
احمدرضا احمدي، شاعر و نويسنده متولد 30 ارديبهشت 1319 در کرمان است. از آثار او در حوزه شعر ميتوان به «دفترهاي واپسين»، «دفترهاي سالخوردگي»، «هزار اقاقيا در چشمان تو هيچ بود» و «روزي براي تو خواهم گفت» و از آثار او در حوزه کودک و نوجوان ميتوان به «ديگر در خانه پسرک هفت صندلي بود»، «دخترک ماهي تنهايي» و «مزرعه گلهاي آفتابگردان» اشاره کرد.