مطالعات نشان ميدهد سيستم ايمني در نبود ميزان کافي پروتئين شرايط سختي را متحمل ميشود، زيرا اين کمبود به از دسترفتن سلولهاي T در بدن منجر ميشود که در حفظ بدن در برابر باکتريها و ويروسها اهميت دارند. در اين شرايط بدن در برابر عفونتها آسيبپذيرتر ميشود.
مو از پروتئين بهوجود ميآيد و به همين دليل دريافت روزانه پروتئين ضروري است که ميزان آن حداقل يک کف دست خوراکيهاي حاوي پروتئين در وعده صبحانه و نهار است.
افزايش اشتها ميتواند نشاندهنده اين باشد که ميزان کافي پروتئين در رژيم غذايي وجود ندارد. در اين مواقع، ميل فرد به مصرف پروتئين به حدي قوي است که تا زمان دريافت حجم کافي پروتئين ميل به خوردن دارد .
فرآيند حفظ قدرت ماهيچهاي و حمايت از بازيابي آن بدون وجود آمينواسيدهاي کافي سخت خواهد بود. در صورتيکه رژيم غذايي فاقد ميزان کافي آمينواسيد باشد بدن براي تامين اين آمينواسيدها از رشتههاي عضلاني، اقدام به تجزيه ماهيچهها ميکند.