نکاتی در مورد «کلسیم»

عنصر کلسيم فراوان‌ترين ماده معدني موجود در بدن بوده، وجود اين ماده براي ساخت استخوان‌ها و عملکرد مطلوب سيستم عصبي ضروري است. بيشترين ميزان جذب کلسيم انسان به منظور تقويت استخوان تا سن 20 تا 25 سال ادامه دارد که آن زمان اوج تشکيل توده استخواني است، بعداز آن سن، کلسيم به جلوگيري از اتلاف تدريجي ظرفيت استخوان کمک مي‌کند که اين يک بخش طبيعي از پردازش افزايش طول عمر است. همچنين ويتامين D به جذب و نگهداري کلسيم در استخوان کمک مي‌کند، افرادي که تا قبل از سن 20 تا 25 سال کلسيم ناکافي دريافت مي‌کنند در زندگي‌شان خطر زيادي را در گسترش بيماري شکستن استخوان دارند، چون عمده کلسيم در استخوان‌ها ذخيره مي‌شود و اگر کلسيم ناکافي باشد توده استخواني کاهش مي‌يابد در نتيجه خطر شکستگي استخوان بالا مي‌رود. با توجه به پيامدهاي ناشي از عدم مصرف کافي شير و لبنيات از جمله پوکي‌استخوان، سوءتغذيه، کندي رشد، کاهش بهره‌هوشي، بيماري‌هاي لثه و دندان و کوتاهي قد و ناراحتي‌هاي پوستي و غيره ضرورت تبيين ارزش غذايي شير و ترويج فرهنگ مصرف آن تا رسيدن به استانداردي مطلوب متوسط سرانه جهاني 165 کيلوگرم در سال حائز اهميت است. سطح پايين کلسيم مي‌تواند منجر به خستگي مفرط شده و باعث شود فرد هميشه احساس تنبلي داشته باشد، به‌علاوه خستگي ناشي از کمبود کلسيم مي‌تواند با احساس سبکي سر، سرگيجه و مه‌مغزي همراه باشد و مي‌تواند منجر به عدم تمرکز، فراموشي و گيجي شود. کمبود کلسيم نه تنها بر روي استقامت استخوان‌ها اثيرگذار است، بلکه موجب گرفتگي ماهيچه‌‌ها، دست‌ها و پاها مي‌شود، تحقيقات نشان داده که در کشورهايي که مردم به اندازه کافي لبنيات مصرف مي‌کنند، ميزان ابتلا به فشارخون و بيماري‌هاي قلبي‌وعروقي کم مي‌شود. کمبود کليسم منجر به راشيتيسم در کودکان شده و باعث نرمي و ضعف استخوان‌ها مي‌شود و بايد مصرف مواد غذايي حاوي کليسم در برنامه غذايي گنجانده شود. روزانه مصرف يک پياله ماست يا يک ليوان شير مي‌تواند 4/1 نياز روزانه به کلسيم را تامين کند. مصرف مقدار بسيار زيادي کلسيم، يعني بيش از 5 گرم در روز يا 3 گرم در روز براي افرادي که دچار ناراحتي کليوي هستند، امکان دارد به بروز عوارض جانبي مختلف و مضري منجر شود.