آبله ميموني چه علائمي دارد

با افزايش موارد ابتلا به آبله‌ميموني در خارج از آفريقا، مقامات بهداشت عمومي کشورها از رديابي بيماران آلوده به اين ويروس، ايزوله و واکسيناسيون هدفمند براي مهار هرچه بيشتر اين بيماري استفاده مي‌کنند. اکنون اين پرسش مطرح است که آيا بايد از افزايش شيوع بيماري آبله ميموني در کشورهاي مختلف احساس نگراني بيشتري داشته باشيم و اينکه اين بيماري تا چه حد مي‌تواند جدي باشد و جان افراد به خطر بيندازد؟ اگر بخواهيم به‌طور واضح به اين پرسش پاسخ بدهيم بايد بگوييم که آبله ميموني، کوويد ديگري نيست و براي مهار شيوع آبله ميموني هنوز هم به قرنطينه نيازي نيست. با اين حال، اين يک شيوع غيرمعمول و بي‌سابقه از بيماري آبله ميموني است. متخصصان اين بيماري، کاملا غافلگير شده‌اند و زمانيکه يک ويروس رفتار معمول خود را تغيير مي‌دهد نگران‌کننده مي‌شود. در بيشتر موارد، علائم بيماري آبله ميموني در عرض چند هفته خودبه‌خود از بين مي‌روند با اين حال اين بيماري در برخي افراد مي‌تواند منجر به عوارض پزشکي و حتي مرگ شود. نوزادان، کودکان و افرادي که داراي نقص سيستم ايمني هستند ممکن است در معرض خطر ابتلا به نوع شديد بيماري و حتي مرگ ناشي از آبله ميموني باشند. همچنين از عوارض آبله ميموني مي‌توان به بروز عفونت‌هاي پوستي ثانويه، ذات‌الريه، گيجي و مشکلات چشمي اشاره کرد. آمارهاي پيشين از کشورهاي درگير با اين بيماري نشان مي‌دهد که در گذشته بين يک تا 10 درصد افراد مبتلا به آبله ميموني جان خود را از دست داده‌اند. در عين حال توجه به اين نکته نيز ضروري است که ميزان مرگ‌ومير در مناطق مختلف ممکن است به‌دليل تعدادي از عوامل مانند ميزان دسترسي به مراقبت‌هاي بهداشتي متفاوت باشد. زيستگاه طبيعي اين ويروس، حيوانات وحشي هستند که درواقع تصور مي‌شود جوندگان باشند تا ميمون‌ها. فردي در جنگل‌هاي استوايي غرب و مرکز آفريقا با يک موجود آلوده تماس پيدا مي‌کند و باعث مي‌شود ويروس در بين گونه‌ها جهش يابد. بثورات پوستي ظاهر مي‌شود، سپس تاول مي‌زند و پوسته پوسته مي‌شود. اما در حال حاضر اين ويروس خارج از زيستگاه معمول خود قرار دارد و در تلاش براي گسترش‌يافتن است. در چند ماه اخير براي اولين‌بار اين ويروس در افرادي يافت مي‌شود که هيچ ارتباط واضحي با غرب و مرکز آفريقا ندارند. پروفسور سر پيتر هوربي، مدير مؤسسه علوم همه گيري دانشگاه آکسفورد گفت: در موقعيت بسيار جديدي قرار داريم که تعجب‌آور و نگران‌کننده است. اين، کوويد دوم نيست، اما بايد به‌درستي اقدام کنيم تا از نفوذ بيشتر ويروس جلوگيري نماييم؛ اين چيزي است که واقعا مي‌خواهيم از آن اجتناب کنيم. آبله ميموني مشابه به آبله مرغان است، اما شدت و سرايت‌پذيري آن کمتر است. تب، سردرد، ورم، درد عضلاني، احساس خستگي، بروز بثورات پوستي به‌ويژه روي صورت، دستها و پاها از جمله علائم آن است. اين بيماري از طريق تماس نزديک با حيوان يا فرد آلوده و لمس اشيا مورد استفاده‌ بيمار منتقل مي‌شود. همچنين واکسن آبله مرغان و مصرف داروهاي ضدويروسي مي‌تواند به تسکين علائم بيماري آبله ميموني نيز کمک کند.

بررسي موارد شيوع

با افزايش شيوع بيماري آبله ميموني در برخي از کشورها، کارشناسان و متخصصان حوزه پزشکي در حال جمع‌آوري شواهد بيشتري درباره چگونگي ابتلاي افراد به اين بيماري و علائم معمول آن به‌ويژه در مورد اخير شيوع آن در کشورهاي خارج از قاره آفريقا هستند. آبله ميموني ده‌ها سال است که در چندين کشور آفريقايي وجود داشته است با اين حال برخلاف موارد قبلي شيوع اين بيماري در اين قاره، اکنون اين ويروس در خارج از آفريقا عمدتا از طريق تماس منتقل مي‌شود. مطالعات اخير تاييد کرده است که حدود 99 درصد از موارد ابتلا به آبله ميموني در ايالات‌متحده تاکنون در ميان مرداني بوده است که با مردان ديگر تماس داشته‌اند و اين آمار منجر به مطرح‌شدن سوال در اين خصوص شده که آيا اين شيوه، تنها راه انتقال ويروس آبله ميموني است؟ مجله پزشکي لانست اخيرا در اين مورد گزارش کرده است: داده‌هاي مطالعه ما شواهدي را تقويت مي‌کند مبني بر اينکه تماس پوستي در اين نوع رابطه فيزيکي، مکانيسم غالب در انتقال آبله ميموني است و به‌نظر مي‌رسد اين مشاهدات، ايده برخي از متخصصان مبني بر انتقال اين بيماري از طريق هوا را نيز تضعيف مي‌کند. 2 علامت مهم اين بيماري عبارتنداز تب؛ اغلب همراه با دردهاي عضلاني و ضايعات پوستي است با اين حال بررسي‌هاي جديد نشان مي‌دهد که علائم آبله ميموني در شيوع فعلي اين بيماري کمي نسبت به علائم آن در شيوع‌هاي قبلي در آفريقا متفاوت است. به گفته متخصصان، علت اين تفاوت احتمالا نوع انتقال اين بيماري است که در کشورهاي خارج از قاره آفريقا اندکي متفاوت است. افرادي که با فرد مبتلا به آبله ميموني زندگي کرده يا با وي تماس نزديک دارند و همچنين افرادي که در تماس با حيواناتي هستند که ممکن است به اين ويروس آلوده شوند، بيشتر در معرض خطر ابتلا به اين بيماري هستند. کارکنان بهداشتي نيز بايد در هنگام مراقبت از بيماران آبله ميموني اقدامات بهداشتي پيشگيرانه را به منظور عدم ابتلا به اين بيماري رعايت کنند. افرادي که در برابر آبله واکسينه شده‌اند ممکن است در برابر آبله ميموني نيز ايمني نسبي داشته باشند با اين حال بعيد است جوانان عليه بيماري آبله واکسينه شده باشند، زيرا واکسيناسيون آبله در بيشتر مناطق جهان پس از ريشه‌کني آن در سال 1980 ميلادي متوقف شد. همچنين افرادي که عليه بيماري آبله واکسينه شده‌اند نيز بايد اقدامات احتياطي و پيشگيرانه توصيه شده را براي محافظت از خود و ديگران انجام دهند.