چندي پيش در حوزه حفاظت از محيط زيست، بحثي مطرح شد که چرا مديران پايگاه جهاني شوش و مسئولان يگان حفاظت خوزستان و البته مقامات بالاتر در پايگاههاي ميراث فرهنگي کشور و معاون ميراث فرهنگي وزارتخانه براي حفاظت از قديميترين سکونتگاه بشري اقدامات لازم را انجام نميدهند. چرا موتورسواران و حتي حفاران غيرمجاز بدون هيچ هراسي در محوطه شوش جولان ميدهند. چرا روي اين محوطه مراسم تعزيه خواني برگزار ميشود؟ آيا از ديدگاه مسئولان ميراث فرهنگي اين حفاظت است؟ آيا اين عملکرد مطابق با ماده ششم مصوبه 12 قانون اساسي است؟سرپرست اداره ميراث فرهنگي، گردشگري و صنايع دستي شوش با انتشار اين خبر، به جاي اينکه به مردم قول نظارت به بهترين شکل را بدهد، در مطلبي که سيام مرداد امسال در سايت پايگاه شوش منتشر کرد، گفته است «برگزاري اين مراسم، هرسال و به ويژه در چند دهه اخير، با نظارت کارشناسان ذي صلاح ميراث فرهنگي و از دهه نود با حضور و نظارت کارشناسان پايگاه ميراث جهاني شوش و حضور مستمر يگان حفاظت ميراث فرهنگي استان در تمام مراحل از مقدمات برپايي تا اتمام مراسم تعزيه صورت ميپذيرد.»على بويري منجي تأکيد کرده که «به دليل ثبت اين آيين ارزشمند در فهرست ميراث معنوي کشور، حفظ و اعتلاي آن همراه با حفاظت از محوطه ميراث فرهنگي برعهده مجموعه ميراث فرهنگي در سطح شهرستان است که اين مهم هرسال با دقت نظر و هماهنگي با مديريت شهري و هيات برگزاري تعزيه بزرگ حسيني شوش در حال انجام است.»تعزيه آييني ديرپا و ارزشمند در ايران است، به حدي که نه تنها در فهرست ميراث ملموس کشور، بلکه در فهرست ميراث ناملموس يونسکو نيز به ثبت رسيده و قطعا دست اندرکاران آن همه متفقالقول بر اجراي اين آيين براساس اصول تعزيه و ايمان عاشورايي تاکيد دارند، همان طور که در بسياري از شهرهاي ايران نيز برگزار ميشود، مانند نوشآباد کاشان. اما در اين ميان يک سوال مطرح است، که آيا تعزيه نوشآباد روي محوطهاي تاريخي و شهر زيرزميني آن برگزار ميشود؟هر چند چندين بار مکان اجراي تعزيه در محوطه جهاني شوش تغيير کرده، تعزيهاي که خود نيز به تنهايي در فهرست آثار ملي کشور به ثبت رسيده و همين اقدام بخش ديگري از لزوم توجه و ارزش اين آيين اصيل ايراني را يادآوري ميکند. اما آيا امکان اينکه محوطه تاريخي هفت هزارساله شوش سالم و پابرجا بماند و آيين تعزيه نيز مانند گذشته به خوبي و در فضاي مناسبتري برگزار شود، وجود ندارد؟سوال اينجاست که چرا مسئولان و مديران به جاي اينکه رسانهها را بازوي خود و انعکاس ايدههاي بهتر براي انجام وظايف خود بدانند، در مواردي اين چنيني به اعتقادات مذهبي مردم اشاره ميکنند آن هم در شرايطي که نقد کنندگان به چنين اتفاقاتي خود نيز از همين مردم و با همين اعتقادات هستند. در اين شرايط بايد ديد که آيا راه سومي براي برون رفت از اين وضعيت وجود ندارد؟ آيا مديريت شهري، اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامي استان خوزستان و ميراث فرهنگي نميتوانند در اقدامي هماهنگ براي حفظ و زنده نگه داشتن اين آداب و رسوم ارزشمند مردم منطقه، فضاي بزرگتر و با امکانات بيشتري در اختيار برگزارکنندگان اين تعزيه ارزشمند در شوش اختصاص دهند، تا تدابير گردشگري مذهبي هم براي آن درنظر گرفته شود؟