به خوانندگي استاد پيشکسوت
«در مقام مثنوي» منتشر شد
آلبوم موسيقي «در مقام مثنوي» با نوازندگي «ني» سيامک جهانگيري و خوانندگي مظفر شفيعي از هنرمندان پيشکسوت موسيقي ايراني پيشروي مخاطبان قرار گرفت. «در مقام مثنوي» عنوان يکي از تازهترين آثار منتشر شده در بازار موسيقي است که طي روزهاي اخير توسط نشر «ماهور» با نوازندگي ني سيامک جهانگيري و خوانندگي مظفر شفيعي در دسترس شنوندگان قرار گرفته است. «مثنوي در آواز ابوعطا»، «مثنوي در آواز بيات ترک»، «مثنوي در آواز افشاري»، «مثنوي در آواز دشتي»، «مثنوي در دستگاه شور»، «مثنوي در دستگاه نوا» آثاري هستند که در مجموعه اول منتشر شدهاند. ضمن اينکه «مثنوي در آواز بيات اصفهان»، «مثنوي در دستگاه همايون»، «مثنوي در دستگاه سهگاه»، «مثنوي در دستگاه چهارگاه»، «مثنوي در دستگاه ماهور»، «مثنوي در دستگاه راست پنجگاه» هم آثار مجموعه دوم را تشکيل ميدهند. اگرچه قالب مثنوي در ادبيات ايران از نظر فرم مشخصات ويژهاي دارد و در محتوا نيز نقش روايتگري دارد، که ميتواند در برگيرنده مضامين متنوعي از غنايي و حماسي باشد. در موسيقي نيز با همين عنوان در برخي آوازها با دستگاههاي موسيقي ايراني قالب فرمال معيني را نمايان کرده روايتگري خود را در معرفي محتواي مُدال هر آواز يا دستگاه ارائه ميکند. از اينرو مثنوي در موسيقي ايراني غالبا در انتهاي هر دستگاه يا آواز اجرا ميشود و بيانگر چکيدهاي از ساختار مدهاي اصلي آن دستگاه يا آواز است که شنونده با شنيدن آن به عصاره اصلي دستگاه يا آواز مربوطه پي خواهد برد. قالب مثنوي در ادبيات فارسي از محبوبيت بسيار و نيز سابقهاي طولاني برخوردار است. البته درباره سابقه مثنويخواني در موسيقي ايراني و اينکه از چه زماني اين امر مرسوم و متداول شده اطلاع دقيقي و موثقي در اختيار نيست. با اينکه قالب مثنوي بهطور معمول به روايت داستان با شرح واقعهاي ميپردازد، اما در مقطع معني از آن و در لابهلاي خط داستان شاعر چند بيتي را بيان مفهوم کلي و فراگير اختصاص ميدهد تا نتيجه يا چکيدهاي را با تاکيد به مخاطب خود يادآور شود. منطقي بهنظر ميرسد که ابياتي که در رديف آوازي بهکار ميروند از همين دست ابيات انتخاب و خوانده شوند. مثنوي در اوزان عروضي متنوعي سروده ميشوند. اما در رديف آوازي از وزن معروف «فاعلاتن فاعلاتن فاعلن» بيشتر استفاده ميشود.