پارادوکس تصویب برجام

جهان مدام در حال دگرگوني و تغيير است و بقاي آدمي آشکارا وابسته به اين مسأله است که بتواند اين تغييرات را رصد کرده و تشخيص دهد. يکي از مسائلي که به‌شدت روي جهان در حال تغيير تأثير بسزايي گذاشته و آن را دچار دگرديسي و پوست‌اندازي کرده است حوزه جذاب و پرشور سياست است. در اين ميان نقش يادگيري در همه صحنه‌هاي زندگي ما و جهان در حال تغيير و از جمله سپهر سياست نمايان است. يادگيري نه تنها در آموختن مهارتي خاص يا مطالب درسي بلکه در رشد هيجاني، تعامل اجتماعي و حتي رشد شخصيت نيز دخالت دارد. همان‌طور که زبان وسيله اساسي تبادل انديشه‌هاست؛ زبان سياست امروز در جهان وسيله تبادل فرهنگ‌ها و تعامل کشورها در نظام بين‌الملل قلمداد مي‌شود. در سنت ديرينه و فرهنگ غني کهن بوم و بر ما ايرانيان به مراسم پس از خواستگاري و قبل از نامزدي «بله برون» گفته مي‌شود. انگشتر نشان؛ نگين هداياي بله‌برون است، انگشتر نشان از حلقه ازدواج جداست و معمولا سبک‌تر از حلقه انتخاب مي‌شود. «حکايت اضافات جديد احياي برجام که به اذعان تئوريسين‌ها و کارشناسان سپهر سياست از برجام امضا شده سال94 ضعيف‌تر است.» که پس از بله گفتن عروس خانم، خانواده داماد يا خود آقاي داماد اين انگشتر را دست عروس مي‌کنند. حالا حکايت ما با طرف مقابل در خصوص احياي برجام همين حکايت بله برون است و مشخص نيست کي بايد اين انگشتر احياي برجام را دست طرف مقابل کنيم و هنوز توپ در زمين آنهاست و منتظر جواب طرف مقابل هستيم ولي حالا پارادوکس قضيه به قول علي مطهري اينجاست که در سال94 که برجام در آستانه امضا شدن بود فشار وارد مي‌شد که بايد در مجلس تصويب شود. که با اين گفته مي‌شد اين يک توافق اقدام مشترک ميان دولت ايران و دولت‌هاي 1+5 است نيازي به تصويب مجلس ندارد؛ هيچ يک از کشورهاي مقابل هم به مجلس خود نبرده‌اند در نهايت قرار شد که مجلس هم بررسي و تصويب کند؛ لذا متن توافق به مجلس آمد و کميسيون ويژه تشکيل دادند و صدا و سيما حدود يک ماه تمام جلسات اين کميسيون را که توأم با انتقاداتي و بعضا توهين به دولت و وزير خارجه بود به‌طور مستقيم پخش مي‌کرد. اين در حالي است که مجلس فقط بايد مي‌گفت آري يا نه و جلسات متعدد غيرعلني با مذاکره کنندگان و کارشناسان براي آن کافي بود، همان طور که بيست دقيقه هم براي تصويب يا رد آن کافي بود. جالب اين است که امروز که دوباره در آستانه امضاي برجام با اضافاتي هستيم، ديگر درخواستي براي تصويب آن در مجلس نيست چون يار گرمابه و گلستان دولت است که يک سال است که مي‌گويد مذاکرات را به معيشت و اقتصاد مردم گره نمي‌زند، اما فشار تورم فزاينده برداشتن ارز ترجيحي، افزايش رشد ضريب جيني بنا به روايت مرکز آمار ايران مسأله را سخت کرده است و به اين نتيجه رسيده‌اند که به فرجام رسيدن برجام از راه مذاکره و ديپلماسي راه‌حل ثبات نسبي بازار است؛ اکنون نماينده و غير نماينده مي‌گويند نياز به تصويب در مجلس نيست براي اينکه ديگر انگيزه‌اي براي انتقاد و بعضا حمله به مذاکره کنندگانش وجود ندارد؛ در يک دولت برجام بايد در مجلس رسيدگي و در دولت ديگر نيازي به رسيدگي برجام با الحاقات آن نيست و شايد اگر همين جماعت دلواپس مي‌گذاشتند به قول شيخ تکنوکرات حسن روحاني که پس از يک سال، چندي پيش سکوت خويش را شکست در14آذر99 برجام احيا مي‌شد و اين همه فشار اقتصادي به مردم وارد نمي‌شد‌.