به «پروین» گفتم فوتبـال برای شمــا!
رضا وطنخواه از نسل فوتباليستهايي است که از جنوبيترين محلههاي تهران فوتبالش را شروع کرد و در باشگاه شاهين به کمال رسيد. او از فوتباليستهاي تحصيلکردهاي است که تا عضويت در هيات علمي يکي از بهترين دانشگاههاي ايران يعني دانشگاه صنعتيشريف پيش رفت و در 75 سالگي هنوز در اين دانشگاه تدريس ميکند.
شما جزو فوتباليستهايي هستيد که علاوه بر فوتبال به مدارج بالاي تحصيلي رسيديد. اين حکم صادر شده بود که همه بازيکنان شاهين بايد درس را در اولويت قرار بدهند.
باشگاه شاهين يکسري مقررات خاص خودش را داشت و براي همين الان همه ميگويند فلان بازيکن در «مکتب» شاهين رشد کرد. باشگاه يک مرامنامهاي داشت که طبق آن بازيکن اگر درس نميخواند، اجاره تمرين پيدا نميکرد. آن موقع بسياري از باشگاهها مثل دارايي و هما روي ادامه تحصيل فوتباليستها تاکيد ميکردند و به همين دليل فوتباليست تحصيلکرده زياد داشتيم.
نسل فوتباليستهاي قبل از شما هم چنين ويژگيهايي داشتند.
قبل از ما هم امثال دکتر امير مسعود برومند را داشتيم که نخبه بودند. دکتر برومند دکتراي حقوق سياسي داشت و از دانشگاه بيروت، فوقليسانس علوم اداري گرفته بود.
باشگاهها در گرايش فوتباليستها به ادامه تحصيل نقش داشتند. اينطور نيست؟
يادم هست دکتر اکرامي، بنيانگذار باشگاه که معاون وزير فرهنگ هم بود، به مدارس ميرفت و پيگير وضعيت درسي بازيکنان شاهين ميشد. بازيکني که درس نميخواند و نمرات ضعيفي ميگرفت حق نداشت با شاهين تمرين کند. دکتر اکرامي به گردن امثال من حق دارد. ما در يکي از جنوبيترين محلههاي تهران زندگي ميکرديم و پدرم کارمند ساده راهآهن بود. ما که نميدانستيم تحصيل در دانشگاه يعني چه.
براي همين زود با فوتبال خداحافظي کرديد؟
وقتي ميخواستم فوتبال را کنار بگذارم، علي پروين خيلي با من صحبت کرد و گفت الان در اوج هستي و چند سال ديگر ميتواني براي پرسپوليس بازي کني. من هم در جواب پروين گفتم ديگر از چمن ورزشگاه امجديه خجالت ميکشم از بس روي چمن پا کوبيدم. گفتم فوتبال براي شما، من ميروم دنبال ادامه تحصيل.
