نشست تاثیرگذار تهران

سفر اخير روساي جمهور روسيه و ترکيه به تهران در مقابل سفري بود که رئيس‌جمهور آمريکا به منطقه، اسرائيل و عربستان داشت و آقاي بايدن به دنبال اين بود که بعد از مشکلاتي که متحدينش در منطقه داشتند و بعد از اعلام خروج از منطقه و بي‌اعتمادي و ترسي که متحدين وي از خلأ قدرت آمريکا داشتند و ضعف‌ها و شکست‌هايي در مساله سوريه، عراق و حتي يمن رقم زدند به آنها روحيه‌اي بدهد و اتحاد و ائتلافي حتي ضعيف را براي آنها ايجاد کند. هر چند که طرح ابراهيم هم تلاش کرد که اينها را به هم نزديک کند اما عملا آن اعتماد به نفس و حرکت جدي و سازماندهي که مورد انتظارشان بود رخ نداد. لذا آقاي بايدن دنبال آن بود که اين اتفاق را رقم بزند اما براي اينکه فشارهاي نفتي و مواد غذايي که در جنگ اوکراين آمريکا و اروپا را تحت فشار گذاشته کاهش بيابد و باز چانه‌زني‌هايي ر ا در مساله صادرات بيشتر نفت از متحدانش مثل عربستان داشته باشد که اين را هم جبران کند. با اين حال تحليل‌ها اکثرا اين بود که اين سفر دستاورد قابل دفاعي نداشته و بعد از رفتن آقاي بايدن مواضعي که عربستان داشت در اين خصوص که در صدديم به سمت عادي سازي روابط با ايران برويم يا قراردادهايي که از قبل با رقباي آمريکا يعني چين و روسيه بستند و همچنان گسترش مي‌دهند نشان مي‌دهد آنگونه که بايدن انتظار داشت اين حرکت در اينها ايجاد نشده است. مضاف بر اينکه بحث ناتوي عربي و سيستم دفاعي راداري مشترک هم آنچنان استقبال نشده است. اما در آن سو آقاي پوتين به تهران سفر کرد تا به عنوان يک هدف کلان جوابي براي حضور بايدن در عربستان باشد و تقريبا بتوانند مساله سوريه و روند آستانه را تکميل کنند که مي‌توان از آن به عنوان دستاوردي ياد کرد. کمااينکه اين 3 کشور از طريق اين نشست‌ها توانسته‌اند که وضعيت دولت سوريه را تثبيت کنند. هر چند که اين انتظار مي‌رود که در نتيجه نشست‌هاي بعدي آستانه بتوانند آن قسمتي که هنوز جريان تجزيه‌طلب يا داعش فعال است از اختيارشان خارج کنند. مضاف بر اين‌ها اين 3 کشور و به ويژه ايران متحمل بيش‌ترين تحريم‌ها و فشارها از سوي غرب بوده است. روسيه نيز اخيرا بعد از حمله به اوکراين در اين روند قرار گرفته است. ترکيه نيز گرچه در ناتو است و دو‌گانه بازي مي‌کند اما دولتي است که با سياست‌هاي خود تحت تحريم است. اين 3 کشور عملا با قراردادهايي که بستند و با همراهي با هم در تلاشند که اين فشار تحريمي را به حداقل برسانند. گرچه غربي‌ها و رسانه‌هاي معاند مغلطه و سفسطه مي‌کنند که اين نشست چيزي نداشته و مسائل را وارونه جلوه مي‌دهند اما واقعيت اين است که با ظرفيت‌هاي موجود در اين سه کشور و عقبه‌اي که چين و هند هستند بخش عمده‌اي از اين فشارها را مي‌توانند مديريت کنند و کاهش بدهند.