تفاوتها و شباهتهاي «آبله ميمون» و «زونا»
اولين مورد مرتبط با شيوع فعلي «آبله ميمون» در بريتانيا در 7 مياز فردي گزارش شد. جاييکه گمان ميرود در آنجا به اين بيماري مبتلا شده باشند. اين بيماري باعث ايجاد بثورات متمايز در بدن ميشود که شباهتهايي با زونا دارد. مانند آبله ميمون، علائم زونا قبل از بروز جدي، شامل ضعف، لرز و درد عضلاني است. برخي افراد نيز قبل از ظاهرشدن بثورات روي پوست دچار درد، خارش، سوزنسوزن شدن ميشوند. برخي شباهتهاي کليدي بين آبله ميمون و زونا وجود دارد که ممکن است براي بسياري نگرانکننده باشد. آبله ميمون يک بيماري مشترک بين انسان و دام است؛ به اين معني که توسط ميکروبهايي ايجاد ميشود روي حيوانات و انسانها تاثير ميگذارند. ويروس از طريق قطرات بزاق منتقل ميشوند که از ناقل به گيرنده مسافت کوتاهي را طي کنند. همچنين از طريق تماس مستقيم با ضايعات پوستي يا گاهي اوقات ملحفهها يا لباسهاي آلوده هم ميتواند پخش شود. بثورات آبلهميمون معمولا يک تا پنج روز پس از اولين علائم ظاهر ميشود. بثورات اغلب از صورت شروع ميشود، سپس به ساير قسمتهاي بدن گسترش مييابد. اين بثورات ممکن است در موارد زير ظاهر شوند: صورت (در 95 درصد موارد)، کف دست و کف پا (در 75 درصد موارد)، داخل دهان (در 70 درصد موارد)، چشم( 20درصد) زونا يک بيماري دردناک است که توسط ويروس ايجادکننده آبله مرغان ايجاد ميشود. هر کسي ميتواند به آن مبتلا شود، اما در افراد مسن بيشتر شايع است. از هر سه بزرگسال يک نفر، در طول زندگي خود به زونا مبتلا ميشود. به گفته بنياد ملي بيماريهاي عفوني، حدود 50 درصد از افرادي که تا 85 سالگي عمر ميکنند، در مقطعي از زندگي خود به زونا مبتلا ميشوند. زونا يک عفونت ويروسي است که مانند آبله ميمون باعث ايجاد بثورات دردناک ميشود. علائم زونا عبارتنداز: درد، سوزش، بيحسي يا گزگز، حساسيت به لمس شدن، بثورات قرمزي که چند روز پس از درد شروع ميشود، تاولهاي پر از مايع که سر باز ميکنند و پوسته پوسته ميشوند و خارش. گاهي اوقات ممکن است زونا با بيماريهاي پوستي ديگري مانند کهير، پسوريازيس يا اگزما اشتباه گرفته شود. در ابتدا بثورات زونا بهصورت نقاط برجسته و کوچک ظاهر ميشود. يک تفاوت بين زونا و ساير بثورات، الگوي ايجاد شده است. بثورات زونا اغلب در امتداد اعصاب قفسه سينه و شکم ايجاد ميشود.
ورزش پرخوري را جبران نميکند
مطالعات جديد نشان ميدهد که يک رژيم غذايي نامناسب نميتواند بهطور کامل با ورزش بيشتر جبران شود. برنامهريزي نيمساعت بيشتر در باشگاه براي خنثيکردن اثرات يک دونات اضافي در صبحانه جبرانکننده نخواهد بود. براساس تحقيقات جديد در دانشگاه سيدني، سطوح بالاي ورزش نميتواند اثرات مخرب انتخابهاي غذايي نامناسب را جبران کند. نويسنده اصلي مطالعه جديد ملودي دينگ، پس از يافتن کمبود مشخصي از مطالعات در مورد تأثير طولاني مدت رژيم غذايي و ورزش بر طول عمر و سلامت، تصميم به پرکردن اين خلأ در تحقيقات گرفت. بسياري از تحقيقات به يکي از اين موارد پرداختند و تحقيقات کوتاهمدتي وجود داشته که نشان ميداد فعاليت بدني با شدت بالا ممکن است با برخي از اثرات مضر پرخوري مقابله کند. اما دينگ ميخواست بداند آيا ورزش ميتواند خطرات سلامتي ناشي از يک رژيم غذايي پرخورانه را در دراز مدت جبران کند يا خير. با رديابي دادههاي سلامتي بيش از 250000 نفر، مطالعه جديد نشان داد کسانيکه به شدت ورزش ميکنند در حاليکه هنوز غذاي نامناسب ميخورند، مطمئنا وضعيت بهتري نسبت به افرادي دارند که اصلا ورزش نميکنند، ندارند، اما فوايد فعاليت بدني قطعا بههمراه يک رژيم غذايي ناسالم کاهش مييابد. دينگ ميگويد: برخي افراد ممکن است فکر کنند که ميتوانند تاثيرات يک رژيم غذايي نامناسب را با سطوح بالاي ورزش جبران کنند يا تاثيرات فعاليت بدني کم را با يک رژيم غذايي با کيفيت جبران کنند، اما دادهها نشان ميدهند که متاسفانه اينطور نيست. فعاليت بدني منظم و رژيم غذايي سالم، هر دو نقش مهمي در ارتقاي سلامت و طول عمر دارند. اين مطالعه مرگومير ناشي از همه علل و همچنين معيارهاي خاصتر مرگومير قلبيوعروقي و سرطان را بررسي کرد. در تمام معيارها، افرادي که به طور مداوم ورزش ميکردند و رژيم غذايي با کيفيت بالا دارند، در مقايسه با افرادي که با رژيم غذايي ضعيف از نظر فيزيکي غيرفعال بودند، خطر مرگومير کمتري داشتند. اين مطالعه بدون محدوديت نبود، زيرا دادههاي بهداشتي تجزيه و تحليل شده فاقد بينش دقيق در مورد ويژگيهاي رژيم غذايي خاص بود. يک رژيم غذايي با کيفيت بالا بهطورکلي در اينجا حداقل پنج وعده ميوه يا سبزيجات در طول روز، حداقل مصرف گوشت قرمز و دو وعده ماهي در هفته تعريف شده است. بنابراين، بدون رديابي دقيقتر چيزهايي که ميدانيم براي سلامتي مضر هستند، مانند فستفود يا نوشابههاي شيرين، ارزيابي دقيق تأثير ورزش همراه با رژيم غذايي بسيار ضعيف در دراز مدت دشوار است. دينگ در گفتوگو با Sydney Morning Herald پذيرفت که محدوديتهايي در دادههاي موجود براي محققان وجود دارد. در آينده او اميدوار است که تحقيقات بيشتر بتواند اين ارتباطات خاصتر را وضوح ببخشد. دينگ تاکيد ميکند که اين يافتهها به اين معنا نيست که اگر رژيم غذايي نامناسب داريد، بايد هر نوع ورزش را کنار بگذاريد. در غياب رژيم غذايي مناسب، هنوز مزاياي آشکاري براي فعاليت بدني وجود دارد، اما اين مطالعه نشان ميدهد که ورزش بهطور کامل تأثير منفي مواد غذايي ناسالم را خنثي نميکند. دينگ افزود: مستقل از يکديگر، هم رژيم غذايي و هم فعاليت بدني براي سلامتي و طول عمر حياتي هستند. فرد نبايد احساس کند که اگر نميتواند رژيم غذايي سالمي داشته باشد، بايد فعاليت بدني را نيز کنار بگذارد و بالعکس. با اين حال، در صورت امکان، سعي کنيد هر دو کار را بهدرستي انجام دهيد.