بستن
کد خبر: ۱۰۳۶۵۰۰

فلسفه نقل ‌و انتقالات

فلسفه نقل ‌و انتقالات
احمد جمشیدیان کارشناس فوتبال

فلسفه نقل‌وانتقالات و بستن قرارداد در ايران نظام هوشمند نامحسوسي دارد. مديران برنامه‌اي که ديده نمي‌شوند قدرت تعيين قيمت را در دست مي‌گيرند و هر فصل نيز شاهد افزايش بيشتر هزينه‌ها هستيم، چون قراردادها يکساله منعقد مي‌شود و در آخر فصل کم نيستند بازيکناني که از سوي مدير برنامه‌ها به بالاترين قيمت به باشگاه‌هاي مختلف فروخته مي‌شوند. معمولا باشگاه‌هايي که جام را از دست نمي‌دهند و از تمکن مالي بهتري برخوردار هستند در بازار نقل‌وانتقالات پرقدرت شروع مي‌کنند. اين اتفاق 2 پيشامد را به‌دنبال دارد. اول اينکه هزينه بيشتري مي‌شود و دوم ساير باشگاه‌هاي داراي قدرت مالي براي آنکه جا نمانند بودجه خود را افزايش مي‌دهند که اين موضوع تورم بيشتري بر بازار وارد مي‌کند. افزايش مبلغ قراردادها در هر فصل نسبت به فصل قبل به‌حدي در فوتبال ايران بالاست که نظير آن در اروپا نيست. دست بازيکنان به‌واسطه قرارداد يکساله باز و دست باشگاه‌ها بسته است. اگر باشگاهي که بازيکن با آن به پايان قرارداد رسيده، حاضر به تمديد با مبلغ جديد مي‌شود که طرفين امضا مي‌کنند و در غير اين صورت راهي باشگاه جديدي مي‌شود. در خيلي باشگاه‌هاي داخلي سرمربي که موفق باشد پيشنهاد ديگري را قبول نمي‌کند و فهرستي براي فصل نقل‌وانتقالات ارائه مي‌کند. با توجه به رقابتي که ميان باشگاه‌ها وجود دارد عمدتا دو تا سه نفر از بازيکنان مدنظر جذب نمي‌شوند و اين موضوع بهانه خوبي به‌دست سرمربي مي‌دهد تا در زماني‌که چند نتيجه نامطلوب گرفت به تکميل‌نشدن فهرست مدنظرش در ابتداي فصل اشاره کند. در شرايطي که به‌عنوان نمونه شاهد بوديم در عالي‌ترين سطح فوتبال جهان، بارسلونا به‌خاطر مشکلات مالي قرارداد ليونل مسي را تمديد نکرد و در پايان فصل به‌عنوان نايب‌قهرماني دست يافت. رئال‌مادريد که در 10 سال اخير قهرماني لاليگا و ليگ‌قهرمانان اروپا را به‌دست آورده بيش از دو تا سه تغيير مهم ندارد. سرخيو راموس را از دست مي‌دهد ولي قواعد مالي باشگاه تغيير نمي‌کند. در فوتبال ايران باشگاه‌ها براي آنکه قهرمان شوند همه‌چيز را در نقل‌وانتقالات مي‌بينند و حاضر به تقبل هر جور هزينه‌اي مي‌شوند. به اين خاطر در ليگ‌برتر باشگاهي که قهرماني را از دست داده هزينه‌هاي گزافي را متحمل مي‌شود تا نقاط ضعف خود را پوشش دهد. نتيجه اين اتفاق را شاهد بوديم که باشگاهي 12 ميليارد تومان هزينه تيمش شده بود و باشگاهي که قيمت يک بازيکن آن 38 ميليارد تومان شد. باشگاه‌هايي که خيلي بيشتر هزينه مي‌کنند شايد با نيمي از باشگاه‌ها فاصله داشته باشند اما براي عبور از مدعيان قهرماني کارشان بسيار سخت است. طبيعت فوتبال اين است که تغيير هيچ‌وقت به يکباره رخ نمي‌دهد. به‌عنوان مثال منچستريونايتد که اين فصل «تن.هاگ» را سرمربي کرده و او تغييرات زيادي در شياطين‌سرخ ايجاد مي‌کند قولي براي قهرماني تيمش نداده است و اين درک نزد هواداران وجود دارد که چنين تغييراتي نياز به زمان دارد تا تيم به بلوغ کامل برسد.

انتشار :
پربازدیدترین اخبار
تبلیغات متنی