کارگردان سینما و تلویزیون گفت: احساس میکنم که در سینما و تلویزیون بازیگر کم داریم. بنابراین یکی از وظایف ما این است که بتوانیم بازیگران جدید را هم معرفی و بانک بازیگرمان را غنیتر کنیم. این روزها سریالسازی بهطور حرفهایتر و پیشرفتهتری پیش میرود و فرهنگهای مختلف کوشیدهاند تا در میدان پر مخاطب آن، جایی برای خود دست و پا کنند. باید پذیرفت که اندکاندک سریالدیدن رونق بیشتری از فیلم دیدن پیدا کرده و همین مساله هم موجب شده تا کمپانیهای متنوعی در کشورهای مختلف خاورمیانه و جهان تمام سعی و تلاش خود را برای ارائه کارهای جذابتر و مخاطب پسندتر به کار ببندند. «ایرنا» با بهرنگ توفیقی گفتوگویی انجام داده که در ادامه میخوانید.
بهعنوان یک کارگردان و کسیکه سریالهای تلویزیونی و شبکه خانگی متنوعی کار کرده است فکر میکنید چگـــونه میتوانیم این محصولات فرهنگی و هنریمــان را در سطح منطقهای و بینالمللی معرفی و ارائه دهیم؟ برای مثال کشوری مثل ترکیه بین ۲۰۰ تا ۲۵۰ تا کمپانی سریالسازی دارد که به نوعی خاورمیانه را در بر گرفته و در دنیا نیز در حال گسترش است، بهنظرتان راهکاری داریم که در ایران هم چنین چیزی داشته باشیم؟
الان همانطور که کمپانیهای تخصصی سریالسازی داریم، خیلی از بینندهها هم سریالبین شدهاند.خیلیها دیگر حتی مثل قبل و بدان معنای سابق، فیلم نمیبینند و بیننده حرفهای سریالها هستند. بینندگان پیگیر و منتظرند که سریال خوب بیاید و برنامه زندگیشان را بر اساس تماشای سریال تنظیم کردهاند. اگر بخواهم خیلی بازتر صحبت کنم باید بگویم که ما هنوز در این حوزه حرفهای نشدهایم. یعنی، به یک ساختار حرفهای نرسیدهایم و فکر میکنم یک بلاتکلیفی در این زمینه وجود دارد. متاسفانه این مساله بهخصوص در بخش نمایش خانگیمان بروز بیشتری دارد. هنوز نمیدانیم که آیا قرار است قوت پیدا کند یا اینکه کمرنگ شود. بهنظرم مقداری به زمان نیاز داریم تا سیاستها مشخص شود تا ببینیم اساسا قرار است که سریال در تلویزیون یا زیرنظر تلویزیون ساخته شود یا اینکه بحث بخش نمایش خانگیمان میتواند به آن قدرتی که ما فکر میکردیم و دوست داشتیم، برسد. قاعدتا اگر این اتفاق بیفتد، پیامدش این است که شاید بهگونهای رسمیتر، برای سریالسازی کمپانیهایی بنیانگذار شکل حرفهایتر بهخود بگیرد. یک نکته دیگری هم که باید اضافه کنم، بحث سوژههاست. یعنی یک اجازهای
وجود داشته باشد که درواقع با ایجاد شرایطی بتواند روی سوژههایی دست گذاشته شود که برای مخاطبان کشورهای دیگر هم جذابیت جذابیت داشته باشد. این مساله نیاز به اندکی گشایش فضا در انتخاب سوژهها و موضوعات دارد. کمی دستها را باز بگذارند تا بشود سراغ سوژههایی رفت که جسارت بیشتری در آن وجود داشته باشد.
بهنظر میرسد یکی از ویژگیهای بارز کارهای شما استفاده از بازیگران جوان و معرفی آنها به عموم مردم و جامعه هنری است، چه تحلیلی از این گفته دارید؟
ببینید اساسا، من برای نقشهایی از بازیگران غیرچهره و بازیگران جدید استفاده کردم که دلم نمیخواست بیننده پیشینه ذهنی در مورد آن شخصیتها داشته باشد و احساس کردم یک شخصیتی نیاز است که بیننده در اثر آن را بشناسد و با او روبهرو شود. برای مثال در سریال «آقازاده» نمیخواستم بیننده هیچ پیشینه ذهنی در مورد نقشهای راضیه یا مانلی داشته باشد و از چهرههای جدید استفاده کردم و از طرف دیگر خودم احساس میکنم که بازیگر کم داریم بنابراین یکی از وظایف ماست که بتوانیم بازیگران جدید را هم معرفی کنیم و بانک بازیگرمان را کمی غنیتر کنیم. برای همین همیشه این تمایل در من وجود دارد و تمام تلاشم را میکنم که این اتفاق بیفتد و بتوانیم چهرههای جدیدی که استعداد و استحقاق چهرهشدن و ورود به عرصه بازیگری را دارند، معرفی شوند.
در حال حاضر مشغول چهکاری هستید؟ فکر میکنید دلیل اصلی موفقیت سریال «افرا» چه بود؟
به نظرم میرسد در آثاری که دوست داریم کمی بینندهاش فراتر از بینندههای عادی تلویزیون و یا حتی نمایش خانگی باشد باید به کارهایی که به معرفی و پرداختن به فضاهای بومی- سنتی کشور خودمان است، توجه کنیم و این مساله را به نوعی وظیفه خودمان میدانم. احساس میکنم یکی از نقاط قوت سریال «افرا» این بود که در فضای خارج از تهران ساخته شده بود و از نظر خودم به شکل درست این اتفاق افتاد. یعنی رفتم سراغ خطّهای که مردم و فرهنگاش را خوب میشناختم و میدانستم که چه جذابیتهایی برای مردم خود آن منطقه دارد. درست نمایشدادن این فرهنگ، آداب و سنن و خصائل آن، برای مردم نواحی و شهرهای کشورمان نیز جذابیت دارد. «افرا» را میتوان بهعنوان یک نمونه در مساله به تصویرکشیدن فرهنگ بومی- سنتیمان برای ایجاد جذابیتهای منطقهای و بینالمللی مطرح کرد. چقدر خوب است که این اتفاق بتواند در شهرها و استانهای دیگر کشورمان نیز رخ دهد. در حال حاضر مشغول پیشتولید سریالی هستم که که قرار است در سال آینده شروع شود. فضایی اجتماعی با فضای نسبتا مالیخولیایی است که تاکنون آن را تجربه نکردم. در حال انجام تحقیقات روی آن هستم و خیلی امید دارم که بتواند
کار بحث برانگیزی شود بهنظرم میتواند یک شروع جدید برای من باشد.