آموزش و پرورش و آموزش عالی در یک راستا و دست در دست یکدیگر در حال پرورش و تولید سوژهها و نسلهایی هستند که قدرت و توان پرسشگری و فکرکردن به نتایج اعمال خود را ندارند و فقط منافع شخصی خود را بهعنوان تنها عامل محرک کنشهای خود میشناسند. نظام آموزشی ما در بهترین حالت در حال تولید «متخصص» است. متخصصانی که در رشته تحصیلی خود صاحب تخصص میشوند اما فاقد اندک سواد هنری و اجتماعی و سیاسی و چرایی وجود علم و تخصص و دانش در جامعه هستند. تاریخ نشان داده است چنین انسانهایی بیشترین استعداد را برای تبدیلشدن به انسانهایی ابزار دست دارا هستند.