ردپای سرگیجه در گوش

افراد گوناگون تعابیر مختلفی از سرگیجه واقعی دارند؛ برخــی آن را شبیه حرکت دورانی در چرخ‌وفلک یا تکان‌های شدید یک گهواره توصیف می‌کنند. حالت‌های شایع‌تری مانند احساس سیاهی‌رفتن جلوی چشم‌ها یا احساس سبکی یا سنگینی سر تحت‌نام کلی‌تر «گیجی» قرار می‌گیرند و علل متفاوتی از سرگیجه واقعی دارند. در مواردی که سرگیجه واقعی به‌صورت ناگهانی و برای اولین‌بار روی می‌دهد ابتدا مسائل مهمی مانند حوادث عروقی در مغز یا سکته قلبی باید مد‌نظر قرار گیرد. اما پس از بررسی بیشتر و رد این مسائل باید بدانیم شایع‌ترین نوع سرگیجه واقعی بیماری سرگیجه خوش‌خیم وضعیتی است. در این بیماری فرد معمولا در حرکت‌های خاصی از سر مثل به بالانگاه‌کردن، پایین‌انداختن سر، غلتیدن در رختخواب یا چرخاندن سر به چپ یا راست دچار یک حمله چرخشی سریع می‌شود که معمولا در حد چند ثانیه و زیر یک دقیقه طول می‌کشد. در این شرایط حالت تهوع و گاه استفراغ ممکن است رخ بدهد. در فاصله حملات در یک روز، فرد ممکن است حالت گیجی داشته باشد. این افراد هیچگونه مشکلی در شنوایی نداشته و احساس وزوزگوش هم ندارند. در صورت وجود این علائـــم ممکن است تشخیص دیگری مطرح باشد. اگر به‌دلیلی این ذرات و کریستال‌های کلسیمی از جای خود کنده شود، در مایعات گوش داخلی شناور می‌شود و در وضعیت‌های خاص می‌تواند روی عناصر تعـــادلی بیفتـــد و با تحریک آنها منجر به سرگیجه شود. گاهی این حالت به‌دنبال ضربه سر و بی‌حرکتی‌های طولانی دیده می‌شود. دلایل متنوعی از جمله کاهش خون‌رسانی به سلول‌های گوش داخلی هم مطرح است. در افراد میگرنی نیز این بیماری شایع است. برای درمان، در مرحله اولیه و ابتدای بیماری که علائم بسیار شدید است از داروهای ضدسرگیجه و ضدتهوع با نظر پزشک استفاده می‌شود. اما کلید رهایی از این بیماری تحرک، ورزش، نترسیدن از سرگیجه‌های کوتاه و قطع داروهاست. بعضی بیماران تا مدت‌ها از ترس بروز سرگیجه حتی سر خود را تکان نمی‌دهند و مثل آدم آهنی حرکت می‌کنند که این امر منجر به سرگیجه می‌شود. گاهی لازم می‌شود مانور ورزشی درمانی اجرا شود تا ذرات کلسیمی به مناطق خاموش گوش داخلی رانده و دیگر تحریک ایجاد نکند.