فوتبال ایران یک مسیری دارد که مسیر حرفهای و اتوکشی شدهای نیست ولی به هر حال یک مسیری را برای خودش دارد، مسیری که سنگلاخی است و در حال حرکت در این مسیر است. در طول این سالها هم ما دیدهایم که افرادی تغییر میکنند و آدمهای جدید جای آنها را میگیرند اما در این مسیر تغییری ایجاد نشد و همواره همین راه را میرود. راهی که خیلیها منتقد و آزرده هستند و خیلیها هم از آن سود میبرند. فوتبال ایران در این مسیر قرار دارد و اصلا به نظر من لزومی ندارد نگران باشیم به علت اینکه در تمام این سالها که من به یاد دارم نزدیک ۲۰ نفر به فدراسیون فوتبال آمدند و رفتند اما چیزی تفاوت نکرده است، بنابر این الان هم تفاوتی نخواهد کرد. همواره باید به ظرفیتهای خودمان نگاه کنیم آنها هستند که کار فوتبال را پیش بردند. ما الان دو سال است که تیم ملی نوجوانان و جوانان نداریم، این یعنی اینکه قبل از عزیزی خادم هم نداشتم و به آمدن و رفتن کسی نیست. در یک مقاطعی تکلیف تیمهای پایه ما مشخص بود اما الان شرایط فدراسیون فوتبال هم طوری است که تمام تمرکز روی جام جهانی ۲۰۲۲ قطر است و این میتواند در آینده لطمات زیادی به فوتبال ملی ما وارد کند. بحث سربازی فوتبالیستها حل و فصل شده است و دیگر مثل گذشته نیست. قبلا بازیکن تا به سن پیشرفت و اوج میرسید باید وضعیت خدمتش مشخص میشد و نمیتوانست بازی کند ولی الان خیلی در این زمینه تسهیل و همکاری شده است و این فرصت فراهم است که بازیکن ملیپوش در ۳۰ سالگی به خدمت سربازی برود. ولی باید راهکاری پیدا شود که بازیکنی که بزرگ و در سطح تیم ملی است با رسیدن زمان سربازی مجبور به حضور در لیگ یک نشود.