مشکلات پوستی «کرونا»

2 سال است که با پاندمی کووید۱۹ درگیر هستیم؛ هرچند که با گسترش واکسیناسیون تاحدودی از بار مشکلات و عوارض مرتبط با بیماری کاسته شده اســت، اما هنوز هم با چالش‌هایی در این زمینه مواجه هستیم. در اوایل شیوع بیماری که با شدت بالای آن مواجه بودیم، عوارض پوستـــی ناشی از بیماری هم بیشتر بود. در ادامه نیز با افزایش آگاهی مردم در این زمینه این مشکلات کاهش یافت هرچند که کاملا برطرف نشد. چند دسته مشکلات پوستی مرتبط با بیماری کووید۱۹ وجود دارد. از شایع‌ترین این مشکلات پوستی کرونا می‌توان به بیماری‌های ناشی از تماس پوست با فرآورده‌های ضدعفونی‌کننده، موادشوینده و صابونی مثل استحمام مکرر، استفاده طولانی از ماسک، پوشیدن دستکش‌ها و... اشاره کرد. همچنین استرس و اضطراب ناشی از درگیری با کرونا و ابتلا به آن نیز می‌تواند عوارضی بر پوست و مو داشته باشد؛ از جمله ریزش موی سکه‌ای، تبخال، جوش‌های غرورجوانی، بیماری زونا، انواع خاصی از خارش‌ها و دردها می‌تواند با مسائل هیجانی ناشی از بیماری کرونا ارتباط داشته باشد؛ از این‌رو چه بهتر آنکه به‌فکر مشکلات هیجانی و استرسی این دوران باشیم. برخی عوارض پوستی نیز مربوط به‌خود بیماری کووید۱۹ است و به شکل تغییراتی در پوست، مو و ناخن افراد بروز پیدا می‌کند. یکی از مهم‌ترین آنها مصرف موادشوینده به‌صورتی وسواسی و بیش از حد نیاز است. در این گونه موارد عوارض ناشی از تماس مکرر با مواد ضدعفونی‌کننده به‌صورت خارش، تاول، قرمزی، پوسته پوسته‌شدن و خشک‌شدن پوست ظاهر می‌شود. توصیه این است که برای شست‌وشوی دست‌ها از صابون‌های ملایم با PH متوسط تا کمی اسیدی استفاده شود و از شست‌وشو و حمام‌های بیش از حد و طولانی با آب داغ پرهیز کنیم. برای کار با پودر لباسشویی و مایع ظرفشویی بهتر است دستکش مناسب به‌دست داشته باشیم. درباره ریزش مو بعداز ابتلا به کرونا، در شرایط استرسی نواحی از بدن ما که سلول‌هایی با سرعت تکثیر بالا دارند مانند سلول‌های ریشه مو و ناخن به‌طور ناگهانی تحت‌تاثیر قرار می‌گیرند و در دوره‌ای حتی رشدشان متوقف می‌شود. با عبور از شرایط بیماری، سیستم بدن و سلول‌ها مجددا به حالت عادی بازمی‌گردد. این پدیده به‌دنبال بیماری‌های تب‌زا مانند آنفلوآنزا، آبله مرغان و پس از شیمی‌درمانی، اعمال جراحی سنگین و... هم رخ می‌دهد. وجود استرس در کنار داروها، کاهش‌وزن و سوءتغذیه، سبب بروز ریزش موی ناگهانی در فاصله یک الی چهارماه بعد از بهبودی می‌شود. خوشبختاته این ریزش مو پس از دوره‌ای ۶ تا ۱۲ ماهه با بهبود وضع عمومی بیمار، کاهش استرس و تامین نیازهای تغذیه‌ای بهبود می‌یابد. بنابراین جای نگرانی نیست.