روشن‌ترین پیام جنگی برای ملت‌ها

ادامه از صفحه اول/ فرض کنیــم این عضویت انجام می‌گرفت آیا واقعا آمریکا و اروپا در مقابل حمله روسیه، به خاطر اوکراین وارد جنگ جهانی سوم می‌شدند؟ بیاییم از غفلت بزرگی که دریک جامعه رخ داد درس‌ها بگیریم: ملتی که سرنوشت خود را در دستان یک کمدین44ساله می‌گذارد که هیچ سابقه سیاسی نداشته است باید منتظر عواقب فجیع انتخاب خود بماند. رئیس‌جمهور اوکراین اگر اندکی تجربه داشت باید دست روسیه را می‌خواند، خوی تجاوزگری همسایه خودرا می‌دانست و خطر تنهایی ملتش را حس می‌کرد، باید با ذات سیاست آشنا می‌بود، باید معنی خروج مفتضحانه آمریکا از افغانستان را می‌فهمید، باید به فکرش می‌رسید که غول بزرگی چون چین فقط کافی است به تحریم‌های آمریکا نپیوندد، باید درک می‌کردکه جلوگیری از تجاوز روسیه به کشورش بر هر مصلحت دیگری رجحان دارد. (کاش چون قوام السلطنه‌ای در اوکراین نخست وزیر بود و چون او که قبل از اوجگیری بحران به دیدار استالین رفت و خطر بزرگی از سر ایران را برطرف ساخت، کسی ازکیف به کرملین می‌رفت و...) اما فرض کنیم ملت اوکراین جانانه به دفاع برخاستند و با کمک غرب در یک نبرد سنگین نیروهای روسیه را از خاک خود بیرون راندند آیا در این صورت چیزی از اوکراین باقی خواهدماند؟ آیا ویتنامیزه شدن اوکراین دور از انتظار است؟ اصلا ملت اوکراین با کدام انگیزه جلو ماشین جنگی روسیه قد علم کند و به ‌خاطر گل روی جانسون و بایدن و مکرون احتمال تلفات میلیونی را بپذیرد؟ اگر موضوع استقلال است که تا کنون این استقلال وجود داشت مشکل سیاست خام یک رئیس‌جمهورتازه به دوران رسیده است که حتی در روزهای آخر منتهی به جنگ تقاضای عضویت در ناتو را رسما تکرار کرد و تلویحا به بازیگران سیاسی جهان این پیام را رساندکه تاچه حد ناشی است و ظرفیت به بازی گرفتن را داراست. آری اینها همه برای ما و ملتها عبرت است، ما در جهانی به غایت بی‌رحم بسر می‌بریم و یک لحظه غفلت ممکن است خسارت‌های غیرقابل تصور به ‌وجود آورد. مگر درکشورخودمان یک نفر به تنهایی 7 قطعنامه ضد ایرانی خطرناک از سوی شورای امنیت سازمان ملل را تمهید نکرد؟ درحال حاضر خردمندانه‌ترین راه برای کشور ما یادآوری تجربه‌های تلخ تاریخی خصوصا جدایی قسمت‌هایی ازپاره تن ایران است، حداکثر احتیاط و عقلانیت و تمکین به اراده و خواسته‌های مردم ضرورتی انکارناپذیر دارد. تحصیل نظر مشورتی عاقلان و دانایان و تجربه‌داران ضعف دولت نیست خردمندی اوست. یک اشتباه کوچک حتی درحد یک مکالمه تلفنی رسمی ممکن است مصالح درازمدت کشور را به خطر بیندازد. آقا راست وحسینی دنیا هرگز با کسی شوخی ندارد، اگر نمی‌خواهیم ناگهان مثل ملت اوکراین شویم با تمام وجود فکر کنیم و آینده اندیش باشیم، بدانیم که جز خودمان هیچ‌کس هنگام خطر یاری‌مان نخواهد کرد و امنیت پایدار فقط از طریق صلح و اقتدار و رجوع به هوش و اراده ملت دست یافتنی است.