مشکل، اجرا نشدن قانون اساسی است؛ نه تغییر

مساله اصلاح و تغییر قانون اساسی ابعاد مختلفی دارد و هر کسی از ظن خود به این مساله می‌پردازد در یک حوزه مشخص بحث اصلاح یا تغییر را مطرح می‌کند. لذا در نوع اظهار نظرهای مختلف و متفاوتی هم که مشاهده می‌کنیم کاملا واضح و مشخص است که حتی اظهارات پیرامون اصلاح و بازنگری در قانون اساسی واحد نیست و هر شخص یا جریانی بر اساس تفکرات و منویات خودش به این مساله پرداخته و آن را بررسی می‌کند. مساله دیگر ارتباط مسائل اجرایی کشور یا عدم رشد، پیشرفت و توسعه کشور در عدم انجام اصول مصرح قانون اساسی است نه در انجام این قانون . چرا که اساسا در بسیاری از امور اصلا توجهی به قانون اساسی نمی‌شود. لذا به رغم اشکالاتی که ممکن است فرضا به قانون اساسی وارد شود آنچه که انجام نشده باعث بروز مشکلات شده است. مثلا ما در قانون اساسی چیزی به نام پوپولیسم نداریم اما در سیاست اجرای کشور به نوعی رویکرد پوپولیستی را شاهد هستیم. در حالی که اصول قانون اساسی بسیار مترقی و پیشرفته است که اگر به انجام همه آن اصول همت گماریم بسیاری از مسائل و مشکلات حل و فصل خواهد شد. اگر امروز کشور با نابسامانی در برخی حوزه‌ها مواجه است این نابسامانی ناشی از عدم اجرای اصول قانون اساسی است. بنابر این تا زمانی که به طور صریح و شفاف مشخص نشود که در بحث اصلاح و تغییر در قانون اساسی چه مسائلی و در چه حوزه‌هایی مطرح است نمی‌توان گفت که آیا این حرف درست است یا درست نیست. تازه خیلی از مسائل نیز وجود دارد که درستی و غلطی آنها در اجرا معلوم می‌شود. یعنی اینطور نیست که از قبل گفته شود این رویکرد درست است یا درست نیست. قدر مسلم تغییر و اصلاح قانون اساسی اشکالی ندارد و اینکه تفکری تکاملی پیدا شود و بعضی جاهای قانون اساسی اصلاح شود به‌طبع امر مطلوبی است اما اینکه اکنون نظر روی اصلاح کدام اصل قانون اساسی است و با مکانیزم موجود کدام یک مورد توجه قرار می‌گیرد قابل بحث است. البته اینکه مطرح می‌شود در بازنگری قانون اساسی بحث نظام پارلمانی هم به میان خواهد آمد نیز چندان مساله پیچیده‌ای نیست و می توان بر روی آن مساله نیز بحث و گفت‌وگو کرد. اکنون در خیلی از کشورها رئیس جمهور را پارلمان انتخاب می‌کند و این کنترل و نوع انتخاب به نوع نظام سیاسی و نظام انتخاباتی بستگی دارد. کما اینکه مردم کشورمان هم به شخصیتی چون سیدمحمد خاتمی رای دادند و هم به فردی مثل آقای احمدی‌نژاد. چرا که عده‌ای آقای خاتمی را می‌پسندیدند و برخی آقای احمدی‌نژاد. همین مردم آقایان روحانی و رئیسی را هم با درصدهای مشارکت مختلف انتخاب کردند. بنابر این چندان تضمینی وجود ندارد که اگر مردم رای دهند خیلی خوب شود یا اینکه اگر به سمت نظام پارلمانی برویم و مجلس رئیس جمهور را انتخاب کند خیلی بد شود. مهم این است که شخص مورد نظر به هر طریقی که انتخاب می‌شود بتواند سیاست‌های مناسبی را در حوزه‌های مختلف پیاده کند.