کاهش مصرف کالری موجب افزایش عمر

به گفته محققـــان، تنها کاهش اندک کالری دریافتی می‌تواند موجب افزایش طول عمر و شرایط سالم‌تر بدن شود. محققان، پروتئینی را که نقش کلیدی در اثرات مفید کاهش دریافت کالری ایفا می‌کند، مشخص کردند و معتقدند ممکن است با دستکاری بتوان از آن برای بهبود سلامت استفاده کرد. تحقیقات قبلی نشان داده است که محدودیت کالری می‌تواند عمر مگس‌ها، کرم‌ها و موش‌ها را افزایش دهد. این مطالعه براساس کارآزمایی بالینی ارزیابی جامع اثرات بلندمدت کاهش مصرف انرژی، اولین مطالعه کنترل شده محدودیت کالری در افراد سالم است. «ویشوا.دیپ.دیکسیت»، می‌گوید: «ما در این مطالعه، به بررسی این موضوع پرداختیم که محدودیت مصرف کالری با سیستم ایمنی و متابولیک چه می‌کند و اگر واقعا مفید است، چگونه می‌توانیم اثرات آن را در انسان تقلید کنیم.» بیش از ۲۰۰ شرکت‌کننده در این مطالعه حاضر بودند. از برخی از آنها خواسته شد تا ۱۴ درصد کالری دریافتی خود را کاهش دهند. بقیه طبق معمول غذا خوردند. سلامت آنها به مدت دو سال تحت‌نظر بود. محققان با تجزیه و تحلیل تیموس، غده‌ای که سلول‌های T، نوعی گلبول سفید که بخش اساسی سیستم ایمنی است، را تولید می‌کند، شروع کردند. تیموس سریعتر از سایر اندام‌ها پیر می‌شود. به گفته دیکسیت، «تا زمانی‌که یک فرد بالغ سالم به سن ۴۰ سالگی برسد، ۷۰ درصد تیموس چرب و غیرعملکردی است.» اما با افزایش سن، تیموس سلول‌های T کمتری تولید می‌کند که یکی از دلایلی است که افراد مسن در معرض خطر بیشتر ابتلا به بیماری هستند. اما محققان دریافتند غدد تیموس شرکت‌کنندگانی که کالری دریافتی خود را محدود کرده بودند، چربی کمتری داشت و پس از دو سال سلول‌های T بیشتری تولید کردند. هیچ تغییری در کسانی‌که کالری دریافتی خود را محدود نکردند، مشاهده نشد. این مطالعه همچنین نشان داد که ژن پروتئینی به‌نام PLA۲G۷ در شرکت‌کنندگانی که کالری دریافتی خود را محدود می‌کردند، به‌طور قابل‌توجهی مهار شد. PLA۲G۷ توسط سلول‌های ایمنی به نام ماکروفاژها تولید می‌شود. محققان برای اینکه بدانند آیا PLA۲G۷ با برخی از اثرات محدودیت کالری مرتبط است یا خیر، آزمایشاتی را بر روی موش‌ها انجام دادند. به‌گفته محققان: «ما دریافتیم که کاهش PLA۲G۷ در موش‌ها مزایایی را به‌همراه داشت که مشابه آن چیزی بود که در مورد محدودیت کالری در انسان دیدیم.» براساس یافته‌های منتشرشده، غدد تیموس این موش‌ها طولانی‌تر عمل می‌کردند و از افزایش وزن مرتبط با غذا خوردن و همچنین التهاب ناشی از افزایش سن محافظت می‌شدند. دیکسیت افزود: «این یافته‌ها نشان می‌دهد که PLA۲G۷ یکی از محرک‌های تاثیرات محدودیت کالری است. شناسایی این محرک‌ها به ما کمک می‌کند تا بفهمیم که سیستم متابولیک و سیستم ایمنی چگونه با یکدیگر همکاری می‌کنند که می‌تواند عملکرد ایمنی را بهبود بخشند، التهاب را کاهش دهند و به‌طور بالقوه حتی طول عمر سالم را افزایش دهند.» به‌گفته محققان، این مطالعه نشان می‌دهد صرفا کاهش کالری، و بدون رژیم غذایی خاص، تاثیر قابل‌توجهی از نظر زیست‌شناسی و تغییر وضعیت ایمنی متابولیک بر سلامت انسان دارد.