مانوئل مونتایا فرناندز، سرمربی سابق تیمملی هندبال کشورمان دلایل قطع همکاریاش با فدراسیون ایران را اعلام کرد.
مسابقات قهرمانی آسیا چطور پیش رفت؟
هدف اصلی ما از حضور در این مسابقات کسب سهمیه جهانی بود که توانستیم به آن دست پیدا کنیم. شروع خوبی در مسابقات داشتیم. با وجود اینکه تغییرات زیادی در ترکیب تیم ایران ایجاد شده بود، اما توانستیم به اهداف خود دست پیدا کنیم. موانع و مشکلاتی در مسیر آمادهسازی تیمملی پیش آمد که از جمله آنها میتوان به لغو اردوی آمادهسازی در رومانی اشاره کرد. با این حال تورنمنت خوبی در اسپانیا داشتیم.
چه شد که تصمیم گرفتید بهکار خود در ایران پایان دهید؟
من علاقهای ندارم که دقیق توضیح بدهم که من بهدنبال تغییر چه چیزی بودم. من با راه و روش فدراسیون ایران موافق نبودم. راه ما باهم مشترک نبود. نمیخواهم در این خصوص زیاد صحبت کنم، چون علاقهمند به این موضوع نیستم.
جدایی شما کمی دوراز انتظار بود.
فدراسیون اعتقاد داشت که تیمملی باید به یک مسیر برود و من معتقد بودم که این راه، راه خوبی برای تیمملی نیست. من مسئول نتایج تیمملی هستم، اما اگر ما با تصمیمات هم موافق نباشیم، احساساتمان مشترک نباشد، نمیتوان رو به جلو حرکت کرد. فدراسیون یک چیز دیگر میخواست و معتقد بود که این راه بهتر است که من با آن موافق نبودم و به همین خاطر قراردادم را به پایان رساندم و به خانه بازگشتم.
گویا فدراسیون از شما درخواست کرده بود که بعداز رقابتها به ایران بازگردید، اما شما موافقت نکردید؛ دلیل آن چه بود؟
اگر من در مسابقات اخیر ناکام بودم حتما به ایران بازمیگشتم و مقابل مسئولان فدراسیون میایستادم و با آنها صحبت میکردم، اما الان که ایران جهانی شده بهنظرم نیازی به توضیح نیست. من نمیخواهم با کسی وارد جنگ شوم. بهنظرم در زندگی اتفاقات آغاز میشوند و روزی به پایان میرسند. این رابطه نیز به پایان رسید.
فدراسیون تصمیم داشت برای ادامه همکاری با شما مذاکره کند، در این شرایط چرا بازهم به ایران برنگشتید؟
من هیچوقت به بازیکنان و مردم دروغ نمیگویم. اگر به ایران میآمدم ممکن بود برای خروجم از این کشور با برخی موانع قانونی روبهرو شوم و ناچار باشم بیشتر در ایران بمانم.
شما میتوانستید به ایران آمده تا بعداز تسویه حساب مالی و صحبت با رسانهها، با همه خداحافظی کنید.
تاکید میکنم که من این تصمیم را گرفتم زیرا حس کردم که راه من و فدراسیون مشترک نیست. من برای فدراسیون کار میکردم، اما با برخی تصمیمات آنها موافق نبودم.
شما میتوانستید همراه با تیم ایران به مسابقات قهرمانی جهان بروید و این یک رزومه برای شما بود.
بله؛ من میتوانستم ادامه دهم و به رقابت قهرمانی جهان بروم، اما نظر من این است که باید یک تعادل بین حساسات و منطقم ایجاد کنم. منطق من میگوید که این راه، راه خوبی نیست. در انتهای این راه اگر ما نتیجه نمیگرفتم من خودم را گناهکار میدانستم. من مربیگری را دوست دارم. من رابطهام با بازیکنان ایران را دوست داشتم.