آرمان ملی- مطهره شفیعی: «دوست داشتمیکی از فرمانداران بانو باشد» این دوست داشتنها بارها از سوی مسئولان در هر دولتی مطرح شده است. دوست دارند زنان دارای جایگاه مدیریتی شوند اما در هنگامه انتخاب دستشان بر روی گزینه مرد میرود و زنان جایی در انتصابها نخواهند داشت. در حالی بیش از یک دهه از حضور یک وزیر زن - به عنوان تنها وزیر زن در طول چهار دهه بعد از انقلاب - میگذرد که جای خالی زنان در کابینه پیشنهادی رئیسی بیشتر از دولتهای گذشته خودنمایی میکند و با توجه به افزایش سطح تحصیلات، آگاهی و تجارب مدیریتی زنان در پستهای عالی طی دهههای اخیر به نظر میرسد این امر از قلم افتاده باشد به طوری که در پاسخ به اینکه آیا «هیچ زنی شایستگی وزارت را نداشت؟»
از حرف تا عمل
محمود احمدینژاد تنها رئیسجمهوری بود که به وعده وزارت زنان عمل کرد و مرضیه وحیددستجردی وزیر بهداشت دولت او شد اما بر خلاف تصور حسن روحانی رئیس دولت تدبیر و امید هم از همان ابتدای اعلام آمادگی خود برای حضور در رقابتهای انتخاباتی سال ۹۲، درباره تعداد وزرای زن حاضر در کابینه خود گفته بود: «اصل برای من زن و مرد نیست، اصل برای ما شایستهسالاری است و هرکسی که توانمندی داشته باشد، از او استفاده میکنم.» روحانی همچنین در نخستین کنفرانس مطبوعاتی خود پس از مراسم تحلیف سال ۹۲ درباره علت استفاده نکردن از زنان در کسوت وزیر گفته بود «قول من این بود که دولت تلاش کند فرصتهای اجتماعی برابری را برای بانوان فراهم کند. من به این قول خود وفادارم و به این قول خود که از بانوان در زمینه مسائل کارشناسانه استفاده کنم نیز پایبندم. من از وجود چند خانم در هیات دولت استفاده میکنم؛ اما اگر حتی یک وزیر خانم هم حضور داشته باشد، خانمها نباید قانع شوند؛ به نظر من تمام عقبماندگیها در این زمینه باید جبران شود. من در جلسات کابینه تاکید خواهم کرد که از بانوان صاحب تخصص و دانش استفاده شود، اما هدف این نیست که صرفا یک خانم در کابینه حضور
داشته باشد که مثلا گفته شود حقوق بانوان رعایت شده است.» این سخنان در حالی بود که برخی فعالان حوزه زنان معتقد بودند که بهرغم شعارها و وعدههای خوب داده شده توسط رئیسجمهوری روحانی در انتخابات ۹۲، اما در اعمال برخی سیاستها، عدم اجرا و عمل وعدههای داده شده در حوزه زنان به جای پیشرفت عقبگرد حاصل کرد و دولت یازدهم با نداشتن وزیر زن در کابینهاش و همچنین ناکارآمد کردن سمت مشاوران زن، جایگاه زنان را تضعیف کرد. در 14 شهریور 96 محمدباقر نوبخت سخنگوی وقت دولت هم گفت: «من قصد دعوا ندارم اما میدانم رئیسجمهور برای انتخاب وزیر زن چه کشید. اگر روزی پیش بیاید میگویم چه موانعی برای انتخاب وزیر زن وجود داشت.» رئیسی هم وقتی در سال 96 کاندیدای ریاست جمهوری شد، با بیان اینکه برخی با «سایه جنگ» هم بهنوعی تجارت میکنند، گفت: «در دولت کار و کرامت وزیر زن هم خواهیم داشت.» که در انتخابات پیروز نشد. تصور میشد با پیروزی در انتخابات 1400 به این وعده یعنی انتصاب وزیر زن عمل کند که اینچنین نشد و تنها یک زن به عنوان معاون امور زنان وخانواده در دولت حضور دارد. آخرین مورد وعده انتصابهای زنان که محقق نشد به استاندار گلستان باز
میگردد که دیروز با اشاره به اینکه تلاش کردم برای انتصابات به حجت شرعی بین خود و خدا برسم، گفت: چون معصوم نیستم امکان دارد اشتباه هم کرده باشم. علی محمد زنگانه گفت: در استفاده از بانوان در مدیریتهای استانی و شهرستانی به خودمان نمره خوبی نمیدهم. بنده شخصا دوست داشتم که حداقل یکی از فرمانداران شهرستانهای ما یک بانو باشد اما بنا به شاخصهای ۱۰گانه و نظرات و اجماع معتمدین و متنفذین و فرآیند مصاحبه و انتخاب این مهم محقق نشد. وی بابیان اینکه تلاش خواهیم کرد در لایههای بعدی انتصاب مدیران این نقیصه را جبران کنیم، خاطرنشان کرد: در حکم فرمانداران نیز استفـاده از بانوان را قیــد کـــرده و در جلســه بعدی با آنهـا هم بر این نکته تاکید میکنم. استاندار گلستان با تاکید بر اینکه رزومه ۲هزار و ۷۰۰ نفر از نخبگان استان را بررسی کردهایم، افزود: در حال حاضر پرونده ۷۰۰ نفر از این عزیزان به کمیته انتصاب رسیده و در حال بررسی نهایی است. زنگانه با اشاره به اینکه در انتصابات هیچ گاه به حاشیه سازیها توجه نکردم، ادامه داد: معیارهای و مشخصاتی را از قبل با نگاهی کارشناسی تدوین کرده و تلاش کردم بین خود و خدای خود به حجت شرعی برسم
و وقتی به این حجت شرعی رسیده و فردی را مفید ارزیابی کردم استفاده از او را در دستور کار قرار دادم.
برنامه عجیب برای تماشای فوتبال
البته ظاهرا رئیسی فضا را برای شنیدن صدای زنان آماده کرده و مخالفت جدی با برنامههای آنان ندارد. نه در بحث فرهنگی شاهد اعمال محدودیت برای زنان هستیم و نه مانع پیشرفت آنها در عرصه سیاسی و اقتصادی شده است. همین رویکرد سبب شده تا برخی دلواپسان مجبور به عقب نشینی از مواضعشان شوند مانند اسدا... بادامچیان دبیرکل حزب موتلفه که تا پیش از این در زمره مخالفان فعالیت زنان در بخشهای ویژه بود اما دیروز به موضوع حضور زنان در ورزشگاه برای تماشای فوتبال ورود کرد و گفت: این نوع تصمیمگیریها مربوط به مسئولان ذیربط است. اینکه بانوان در ورزشگاهها حضور پیدا کنند یا نکنند باید دید اصل این موضوع چیست؟ اصل آن یک بازی سیاسی و باندی و جریانی است. وگرنه واقعاً آنهایی که سنگ حضور بانوان در ورزشگاه را به سینه میزنند دلشان برای خانمها نسوخته است. خانمها اگر بخواهند چیزی ببینند از پشت تلویزیون هم میتوانند ببینند باید دید هدف و علت آنها از این بحثها چیست. دبیرکل حزب موتلفه تصریح کرد: بنابراین ما وارد بازیهای سیاسی و جریانی که مبنای صحیحی ندارند نمیشویم. مسئولان ورزش ما افراد متدین و فهیمی هستند و تصمیماتشان را میگیرند. یکی
از مسائل این است که این کارها بیدر و دروازه انجام شــود که طبیــعتا آسیبهایی به همراه دارد. چه کسی مایل است که زنان به ورزشــگاه رفته و بعد مورد تــعرض آدمهای بیادب و بیتربیت قرار گرفته واین مساله تبدیل به یک جریان ابتـــذال شود؟ هیچکس مایـل به این کــارها نیست و آنهایی که به ایــن موضوعات میپردازند به دنبال بازیهــای سیاسی هستند.